Grusza 'Nojabrskaja' - kontener Pyrus communis 'Nojabrskaya'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Nojabrskaja' – zimowa odmiana zapylana krzyżowo, pochodząca z Mołdawii, często sprzedawana pod nazwami Xenia, Novembra lub Oksana. Powstała w 1962 roku w Kiszyniowie poprzez skrzyżowanie odmian 'Triumph de Vienne' i 'Decana N. Płakać. Drzewo rośnie umiarkowanie lub silnie, dobrze się rozgałęzia i przy odpowiednim przycinaniu tworzy zwartą, owocującą koronę. Ostateczna wielkość drzewa zależy przede wszystkim od użytej podkładki i wybranej formy uprawy. Od kwietnia do początku maja pojawiają się białe kwiaty zebrane w grona, które są przyjazne dla pszczół i wspomagają życie owadów zapylających w sadzie. Ponieważ odmiana ta nie jest samopylna, w celu zapewnienia stabilnego stanowiska zaleca się posadzenie innej gruszy o podobnej porze kwitnienia, np. 'Conference', 'Concorde', 'Packham Triumph', 'Williams' lub 'Bosco's Bottle'. Owoce są duże lub bardzo duże, często zauważalnie masywne, zazwyczaj w kształcie gruszki lub szerokiego stożka. Skórka jest zielona, a gdy owoc dojrzeje, zmienia kolor na zielonkawo-żółty lub żółty, czasami z lekko rdzawym odcieniem. Miąższ jest biały lub kremowy, bardzo soczysty, słodki, przyjemnie aromatyczny, staje się bardziej miękki w miarę starzenia. W zależności od lokalizacji zbiór odbywa się od końca września do października, a owoce osiągają dojrzałość po krótkim okresie przechowywania. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, ciast, kompotów oraz do suszenia. Zawierają błonnik, potas, witaminę C i naturalne polifenole, które są powszechnym składnikiem zróżnicowanej diety owocowej.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie gruszy koncentruje się na utrzymaniu przewiewnej, prześwietlonej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie spoczynku wegetacyjnego od jesieni do wiosny.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Jana | Rewizja: 05.07.2026