Gwajawa pospolita - Psidium guayava Guawa psidium

Opis szczegółowy produktu

Gojawa gruszkowa - to ważne tropikalne drzewo z rodziny mirtowatych, pochodzące z Ameryki Środkowej i Karaibów. To wiecznie zielone drzewo w swoim rodzinnym kraju osiąga wysokość od 3 do 10 metrów, jednak jako roślina doniczkowa zazwyczaj tworzy krzew o wysokości 1,5 do 2,5 metra. Roślina wyróżnia się bardzo dekoracyjnym pniem o gładkiej, brązowej korze, która łuszczy się cienkimi płatami, odsłaniając pod nią zielone warstwy. Liście są naprzeciwległe, sztywne, z wyraźnym unerwieniem po spodniej stronie. W naszych warunkach nie jest mrozoodporna, a temperatury poniżej 5°C poważnie ją uszkadzają, dlatego wymaga ciepłego zimowania w pomieszczeniu lub szklarni. Roślina nie wytwarza kolców i nie jest trująca, wręcz przeciwnie, słynie ze swoich jadalnych owoców i liści. Główny pożytek z gwajawy tkwi w jej aromatycznych owocach, które pojawiają się po kwitnieniu białych, nitkowatych kwiatów o charakterystycznym mydlanym zapachu. Owoce to kuliste lub gruszkowate jagody o średnicy 3 do 10 centymetrów, które po dojrzeniu przebarwiają się na żółto. Kolor miąższu różni się w zależności od typu (biały, żółty lub różowy), a jego smak jest harmonijnie słodko-kwaśny, przypominający mieszankę truskawek, gruszek i pigw. Gwajawa jest samopylna, co umożliwia owocowanie nawet u okazów uprawianych pojedynczo w doniczkach. Owoce są uważane za „superowoce” dzięki niezwykle wysokiej zawartości witaminy C (do pięciu razy więcej niż pomarańcza). Podczas uprawy w mieszkaniach lub ogrodach zimowych zaleca się regularne cięcie wiosenne, które stymuluje tworzenie nowego drewna, na którym roślina kwitnie.

Uprawa: Wymaga w pełni nasłonecznionego stanowiska chronionego przed silnym wiatrem, przy czym wystarczająca ilość bezpośredniego światła słonecznego jest niezbędna dla słodyczy owoców i typowego czerwonego wybarwienia miąższu. Idealnym typem gleby jest głęboka, próchnicza i dobrze przepuszczalna gleba gliniasto-piaszczysta o lekko kwaśnym pH, która jest w stanie utrzymać wilgoć, ale zapobiega trwałemu zaleganiu wody w bryle korzeniowej. Podlewanie młodych roślin i w okresie tworzenia owoców musi być regularne i obfite, aby podłoże pozostawało równomiernie wilgotne. Dojrzałe rośliny znoszą krótkotrwałą suszę, jednak dla uzyskania wysokich plonów należy unikać całkowitego wyschnięcia bryły korzeniowej w miesiącach letnich. Nawożenie przeprowadza się w okresie aktywnego wzrostu od wiosny do późnego lata co 14 do 21 dni nawozami organo-mineralnymi o wyższej zawartości potasu i pierwiastków śladowych (szczególnie magnezu i cynku). Cięcie zaleca się wykonywać na początku wiosny lub po zbiorze owoców, a jego celem jest rozświetlenie korony, usunięcie krzyżujących się gałęzi i skrócenie zbyt długich pędów w celu wspierania zwartego wzrostu i bogatszego owocowania na nowym drewnie. Przy sadzeniu wielu osobników, które można przeprowadzić od wiosny do jesieni, zaleca się odstępy 3–5 metrów w zależności od wybranego sposobu formowania korony. Ponieważ ta tropikalna roślina nie jest odporna na mróz, a temperatury poniżej 5 °C powodują uszkodzenie liści, w naszych warunkach wymaga uprawy w pojemnikach z zimowaniem w jasnym miejscu w temperaturze 12–18 °C i ograniczonej ilości podlewania.

Autor: Lucie | Rewizja: 12.3. 2026