Hakonechloa smukła 'Aureola' Hakonechloa macra 'Aureola'

Opis szczegółowy produktu

Hakonechloa smukła 'Aureola' - ta wolniej rosnąca trawa ozdobna pochodzi z górskich lasów Japonii. Rośnie tam w próchnicznej glebie na wilgotniejszych, półcienistych zboczach. Odmiana 'Aureola' jest ceniona za wąskie liście o szerokości około 1 cm. Mają złotożółte zabarwienie z zielonym podłużnym paskiem i łukowato pochylają się na różowoczerwonawych źdźbłach. Tworzy gęstą, kaskadową kępę o wysokości zwykle 30–45 cm i szerokości 45–60 cm, która zagęszcza się wolniej, ale trwale. Późnym latem, najczęściej od sierpnia do września, nad liśćmi pojawiają się luźne wiechy drobnych żółtozielonych kwiatków. Główną rolę ozdobną pełnią jednak przede wszystkim liście. Wraz z nadejściem chłodniejszej pogody barwy często zmieniają się na różowomiedziane do brązowych odcieni. Kępy podkreślają wtedy kamień i ciemne liście drzew i krzewów. W kompozycjach sprawdza się jako obwódka ścieżek i jako podsadzenie pod klonami palmowymi, rododendronami i hortensjami. Wprowadza też delikatną teksturę między funkiami, żurawkami, paprociami i epimedium.

Uprawa: Preferuje stanowisko półcieniste do cienistego. W cieplejszych rejonach powinno być osłonięte przed słońcem w południe, które zwiększa ryzyko zasychania końcówek liści. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, żyzna i równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, aby zimą nie dochodziło do gnicia korzeni. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Sadzenie jest możliwe od marca do października. Przy sadzeniu w grupach zachowuje się odstęp 35–45 cm, czyli około 5–8 roślin na m². Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Ściółka z ziemi liściowej lub kompostowanej kory pomaga utrzymać wilgoć. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zwykle wystarcza kompost, a nadmiar azotu prowadzi do miękkiego wzrostu. Pod koniec zimy usuwa się suchą masę. Kępy dzieli się wiosną, raczej na większe części. W polskich warunkach klimatycznych dobrze ukorzenione rośliny są mrozoodporne do około -23 °C. W pojemnikach sprawdza się izolacja bryły korzeniowej i ochrona przed zimowym przemoczeniem. Osłonięte stanowisko ogranicza zimowe przesychanie i łamanie się suchych liści, zwłaszcza w wietrznych miejscach. W pojemnikach wilgotność najlepiej utrzymuje się regularnym podlewaniem w okresie wegetacji. Zimą podlewa się tylko umiarkowanie, aby podłoże całkowicie nie wyschło. Wiechy można pozostawić do końca lata dla przewiewnego rysunku, jednak zwykle nie używa się ich na kwiat cięty. Z problemów mogą wystąpić zgnilizny w ciężkiej, mokrej glebie, a wiosną sporadyczne uszkodzenia przez ślimaki.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.1. 2026