Hakonechloa smukła 'Sunflare' Hakonechloa macra 'Sunflare'

Opis szczegółowy produktu

Hakonechloa smukła 'Sunflare' - zrzucająca liście trawa ozdobna wyhodowana przez kanadyjską firmę HarkAway Botanicals. Odmianę wyselekcjonował Lyle Courtice jako barwną mutację znanej odmiany 'All Gold', a do międzynarodowego asortymentu szkółkarskiego weszła w 2017 roku. Tworzy zwartą, regularnie wysklepioną kępę o delikatnych liściach, które elegancko przewieszają się przez krawędź rabaty lub pojemnika. Osiąga około 30–45 cm wysokości i 45–60 cm szerokości. Wiosenne ulistnienie jest świeżo żółtozielone do seledynowego, w jaśniejszym miejscu przechodzi w intensywną złocistożółtą barwę, a na końcach poszczególnych liści pojawiają się ciemnokarminowe do winnoczerwonych odcienie. U starszych, dobrze ukorzenionych kęp czerwony rysunek bywa wyraźniejszy. Jesienią barwy jeszcze się pogłębiają, łącząc złoto, pomarańcz, miedź i burgundzką czerwień. Późnym latem i na początku jesieni nad liśćmi pojawiają się delikatne, ażurowe wiechy zielonkawych kwiatów, które działają raczej jako lekka faktura niż główny element barwny. Odmiana sprawdza się na półcienistych rabatach bylinowych, w ogrodach leśnych, przy ścieżkach, na skarpach, w pobliżu wody i w pojemnikach. Dobrze uzupełnia funkie, paprocie, żurawki, tawułki i ciemnolistne drzewa oraz krzewy. Delikatna faktura liści reaguje nawet na lekki wiatr, dzięki czemu nasadzenie wygląda żywo, a barwne przejścia zyskują przy ruchu całej kępy.

Uprawa: Preferuje stanowisko półcieniste do cienistego, w cieplejszych rejonach osłonięte przed południowym słońcem, które zwiększa ryzyko zasychania końców liści. Najlepsza jest gleba próchniczna, żyzna i równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, aby zimą nie dochodziło do gnicia korzeni. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Sadzenie jest możliwe od marca do października, przy nasadzeniach grupowych zachowuje się rozstawę 35–45 cm, czyli około 5–8 roślin na m². Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w okresach suszy, a ściółka z kompostu liściowego lub kompostowanej kory pomaga utrzymać wilgoć. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zwykle wystarcza kompost, a nadmiar azotu prowadzi do miękkiego wzrostu. Pod koniec zimy usuwa się suche części, a kępy dzieli się wiosną, raczej na większe fragmenty. W naszych warunkach klimatycznych dojrzała roślina jest mrozoodporna do około -23 °C, w pojemnikach sprawdza się izolacja bryły korzeniowej i ochrona przed zimowym przemoczeniem. Osłonięte stanowisko ogranicza zimowe przesychanie i łamanie się suchych liści, zwłaszcza w miejscach wietrznych. W pojemnikach wilgotność najlepiej utrzymuje się regularnym podlewaniem w okresie wegetacji, a zimą tylko umiarkowanym, aby podłoże całkiem nie wyschło. Wiechy można pozostawić do końca lata dla ażurowego efektu, do cięcia na bukiety zwykle się ich jednak nie wykorzystuje. Spośród problemów mogą wystąpić zgnilizny w ciężkiej, mokrej glebie i sporadyczne uszkodzenia przez ślimaki wiosną.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.09. 2026