Hiacynt 'Anna Marie' Hyacinthus orientalis 'Anna Marie'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Anna Marie' - wieloletnia roślina cebulowa pochodząca z obszaru Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego. Ta sprawdzona od dawna odmiana tworzy kępę prosto wzniesionych, rynienkowatych liści o intensywnie zielonej barwie. Z ich środka od kwietnia do maja wyrasta mocny, mięsisty głąbik. W pełni kwitnienia roślina osiąga 20–25 cm wysokości i 10–15 cm szerokości. Zaletą odmiany jest elegancki kwiatostan złożony z wielu drobnych, gwiazdkowatych kwiatów. Kwiaty mają oryginalną jasnoróżową barwę, która w trakcie kwitnienia delikatnie jaśnieje do pastelowego różu. Kwiatostan roztacza wokół intensywny, odurzający zapach. Po przekwitnieniu i zaschnięciu liści roślina zamiera, a części nadziemne zanikają do cebuli. Wszystkie części rośliny są po spożyciu lekko trujące i mogą wywoływać podrażnienia. Odmiana wyróżnia się wysoką odpornością na niekorzystną wiosenną pogodę i niezawodnym, corocznym kwitnieniem. Cebule są w pełni mrozoodporne do -25 °C i bezpiecznie zimują w gruncie w polskich warunkach klimatycznych. Roślina nie choruje na specyficzne choroby i wymaga jedynie dostatecznej ilości słońca w miesiącach wiosennych. Sprawdza się jako barwny i pachnący element na przednich obrzeżach rabat bylinowych, w wiosennych nasadzeniach wielkopowierzchniowych z tulipanami i narcyzami oraz jako wiosenne obsadzenie ozdobnych korytek i skrzynek balkonowych.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko półcienistego, jasnego i osłoniętego, na którym wiosną gleba i liście szybko obsychają. Odpowiedni jest cieplejszy mikroklimat przy domu, przy murku, w ogródku przydomowym lub w pojemnikach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, średnio żyzna i umiarkowanie wilgotna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkim podłożu konieczny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przemoczenie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm, większe cebule na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą 12–15 cm, przy nasadzeniach wielkopowierzchniowych przyjmuje się ok. 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie, wiosną utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, ale nie mokrą. Po przekwitnieniu podlewanie stopniowo się ogranicza. Nawożenie zaleca się przy sadzeniu lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitły głąbik kwiatowy się usuwa, a liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółka może być tylko lekka i przewiewna, aby nie zatrzymywała nadmiaru wilgoci. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa i ochrona całej bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Hiacynty kwitną w gruncie najczęściej od kwietnia do maja, a przy pędzeniu we wnętrzach już zimą. W gruncie są mrozoodporne do około -25 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu znoszą krótkotrwałą suszę, jednak w okresie wzrostu i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstszymi problemami są szara pleśń, mokra zgnilizna, plamistości liści, roztocza roślin cebulowych oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomocne są przepuszczalna gleba, zdrowy materiał nasadzeniowy i koszyki do sadzenia cebul w ogrodach narażonych na te zagrożenia.

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Lucie | Rewizja: 7.9. 2026