Hiacynt 'Jan Bos' Hyacinthus 'Jan Bos'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Jan Bos' - ozdobna odmiana hiacynta wschodniego o intensywnie czerwonoróżowych do karminoworóżowych kwiatach i silnym, słodkim zapachu. Hiacynty pochodzą ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i z południowo-zachodniej Azji, gdzie rosną jako wiosenne rośliny cebulowe o krótkim, efektownym okresie kwitnienia. Z twardej cebuli odmiana wytwarza przyziemną rozetę wąskich, rynienkowatych, świeżo- do szarozielonych liści oraz wzniesiony pęd kwiatostanowy. W czasie kwitnienia osiąga około 25 cm wysokości i 10–15 cm szerokości. Kwiatostan jest gęsty, walcowaty do stożkowatego, złożony z gwiazdkowatych kwiatów o woskowym wyglądzie. Barwa waha się od intensywnie różowej przez karminową po czerwonoróżową, często na ciemniejszych, czerwonawych pędach. W gruncie kwitnie najczęściej od marca do maja, zależnie od pogody i terminu sadzenia. Zapach jest wyrazisty, słodki i typowo hiacyntowy. Odmiana sprawdza się na wiosennych rabatach, w pojemnikach przy wejściu, misach, skrzynkach balkonowych, obwódkach oraz w grupach wśród innych roślin cebulowych. Czerwonoróżowy odcień pięknie kontrastuje z białymi narcyzami, szafirkami, kremowymi tulipanami, ciemnofioletowymi hiacyntami i jasnoróżowymi odmianami. Kwiaty nadają się także na kwiat cięty do mniejszych wiosennych kompozycji, którym dodają nasyconej barwy i intensywnego zapachu.

Uprawa: Odpowiada mu stanowisko słoneczne do lekko półcienistego, jasne i osłonięte, na którym gleba i liście szybko obsychają wiosną. Korzystny jest cieplejszy mikroklimat przy domu, przy murku, w ogródku przed domem lub w pojemnikach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, umiarkowanie żyzna i lekko wilgotna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej glebie niezbędny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przemoczenie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm, większe na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą 12–15 cm, a przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się ok. 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie, wiosną utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, ale nie mokrą. Po przekwitnieniu podlewanie stopniowo się ogranicza. Nawożenie zaleca się przy sadzeniu lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitły pęd kwiatostanowy się usuwa, a liście pozostawia do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółka może być jedynie lekka i przewiewna, aby nie zatrzymywała nadmiaru wilgoci. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona całej bryły korzeniowej przed przemarznięciem. W gruncie hiacynty kwitną najczęściej w kwietniu i maju, a przy pędzeniu we wnętrzach już zimą. W gruncie są mrozoodporne do około -25 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu znoszą krótką suszę, jednak w czasie wschodów i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstsze problemy to szara pleśń, mokra zgnilizna, plamistości liści, roztocza cebul oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomaga przepuszczalna gleba, zdrowy materiał nasadzeniowy i koszyki do sadzenia cebul w zagrożonych ogrodach. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026