Hiacynt 'Manhattan' Hyacinthus orientalis 'Manhattan'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Manhattan' - ozdobna odmiana hiacynta wschodniego o pełnych, ciemnoniebieskofioletowych do fioletowoniebieskich kwiatach i wyraźnym, słodkim zapachu. Hiacynty pochodzą ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i z południowo-zachodniej Azji, gdzie rosną jako wiosenne rośliny cebulowe o krótkim, lecz efektownym okresie kwitnienia. Odmiana wytwarza z jędrnej cebuli przyziemną rozetę mięsistych, rynienkowatych, świeżo zielonych liści oraz wzniesiony pęd kwiatostanowy. W czasie kwitnienia dorasta do około 25 cm wysokości i 10–15 cm szerokości. Kwiatostan jest gęsty, walcowaty do stożkowatego, złożony z pełniejszych, gwiazdkowatych kwiatów o woskowej fakturze. Barwa zmienia się od ciemnoniebieskiej przez fioletowoniebieską aż po liliowofioletową, w zależności od światła, temperatury i fazy rozkwitu. Ciemny odcień wygląda elegancko i dobrze podkreśla jasne oraz pastelowe wiosenne rośliny cebulowe. W gruncie kwitnie najczęściej od kwietnia do maja, zależnie od pogody i terminu sadzenia. Zapach jest intensywny, słodki i typowo hiacyntowy. Odmiana nadaje się do pojemników przy wejściu, mis, skrzynek, obrzeży rabat oraz mniejszych grup w wiosennych nasadzeniach. Pięknie kontrastuje z białymi narcyzami, kremowymi tulipanami, jasnoniebieskimi hiacyntami, liliowymi tulipanami i delikatnie różowymi odmianami. Kwiaty nadają się również na kwiat cięty do mniejszych wiosennych bukietów, którym nadają chłodniejszą kolorystykę i intensywny zapach.

Uprawa: Odpowiada mu stanowisko słoneczne do lekko półcienistego, jasne i osłonięte, gdzie wiosną gleba i liście szybko obsychają. Korzystny jest cieplejszy mikroklimat przy domu, murku, w ogródku przydomowym lub w pojemnikach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, umiarkowanie zasobna i lekko wilgotna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej ziemi konieczny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przemoczenie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm, większe cebule na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą 12–15 cm, przy nasadzeniu powierzchniowym przyjmuje się ok. 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie, wiosną utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, ale nie mokrą. Po przekwitnięciu podlewanie stopniowo się ogranicza. Nawożenie zaleca się przy sadzeniu lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitły pęd kwiatostanowy usuwa się, a liście pozostawia do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółka może być tylko lekka i przewiewna, aby nie zatrzymywała nadmiaru wilgoci. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona przed przemarznięciem całej bryły korzeniowej. Hiacynty w gruncie kwitną najczęściej od kwietnia do maja, a przy pędzeniu we wnętrzach już zimą. W gruncie są mrozoodporne do około -25 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu znoszą krótką suszę, jednak w czasie wschodów i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstszymi problemami są szara pleśń, mokra zgnilizna, plamistości liści, roztocze roślin cebulowych oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomaga przepuszczalna gleba, zdrowy materiał nasadzeniowy i koszyki do sadzenia cebul w zagrożonych ogrodach. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026