Hiacynt 'Scarlet Pearl' Hyacinthus orientalis 'Scarlet Pearl'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Scarlet Pearl' - ozdobna odmiana hiacynta wschodniego o jasnoróżowych do różowoczerwonych kwiatach i wyraźnym, słodkim zapachu. Hiacynty pochodzą ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i z południowo-zachodniej Azji, gdzie rosną jako wiosenne rośliny cebulowe o krótkim, efektownym okresie kwitnienia. Odmiana wytwarza z jędrnej cebuli przyziemną rozetę wąskich, rynienkowatych, świeżo zielonych liści oraz wzniesioną łodygę kwiatostanową. W czasie kwitnienia osiąga około 25–30 cm wysokości i 10–15 cm szerokości. Kwiatostan jest gęsty, walcowaty do stożkowatego, złożony z gwiaździstych kwiatów o woskowym wyglądzie. Barwa jest intensywnie różowa, malinoworóżowa do różowoczerwonej, a w zależności od światła może wydawać się jaśniejsza lub cieplejsza. W porównaniu z delikatnie pastelowymi różowymi odmianami wnosi wyrazistszy ton, który dobrze się prezentuje również w mniejszych grupach. Na zewnątrz kwitnie najczęściej w kwietniu i maju, zależnie od przebiegu pogody i terminu sadzenia. Zapach jest silny, słodki i typowo hiacyntowy. Odmiana nadaje się do pojemników przy wejściu, skrzynek, wiosennych mis, obwódek oraz grup wśród innych roślin cebulowych. Różowoczerwony odcień pięknie kontrastuje z białymi narcyzami, szafirkami, kremowymi tulipanami, ciemnofioletowymi hiacyntami i jasnoróżowymi odmianami. Kwiaty nadają się także na kwiat cięty do mniejszych wiosennych bukietów, którym dodają jasnej barwy i intensywnego zapachu.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko półcienistego, jasnego i osłoniętego, gdzie wiosną gleba i liście szybko obsychają. Korzystny jest cieplejszy mikroklimat przy domu, murku, w ogródku przed domem lub w pojemnikach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, umiarkowanie żyzna i lekko wilgotna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej glebie konieczny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przemoczenie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm, większe cebule na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą 12–15 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się ok. 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie, wiosną gleba powinna być równomiernie wilgotna, ale nie mokra. Po przekwitnięciu podlewanie stopniowo się ogranicza. Nawożenie zaleca się przy sadzeniu lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitłą łodygę kwiatostanową usuwa się, a liście pozostawia do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółka może być tylko lekka i przewiewna, aby nie zatrzymywała nadmiaru wilgoci. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona przed przemarznięciem całej bryły korzeniowej. Hiacynty kwitną na zewnątrz najczęściej w kwietniu i maju, a przy pędzeniu we wnętrzach już zimą. W gruncie są mrozoodporne do około -25 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu znoszą krótką suszę, jednak w czasie wschodów i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstsze problemy to szara pleśń, mokra zgnilizna, plamistości liści, roztocza cebul oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomocne są przepuszczalna gleba, zdrowy materiał nasadzeniowy i koszyki do sadzenia cebul w zagrożonych ogrodach. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026