Hiacynt 'Splendid Cornelia' Hiacynt 'Splendid Cornelia'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Splendid Cornelia' – ozdobna odmiana hiacynta wschodniego o liliowo-różowych lub różowo-fioletowych kwiatach z jaśniejszymi brzegami i intensywnym, słodkim zapachem. Hiacynty pochodzą z obszaru wschodniego basenu Morza Śródziemnego i Azji Południowo-Zachodniej, gdzie rosną jako wiosenne rośliny cebulowe o krótkim, efektownym okresie kwitnienia. Odmiana ta tworzy z twardej cebuli przyziemną rozetę szeroko paskowatych lub rynnowatych, wyprostowanych zielonych liści oraz sztywną łodygę kwiatową. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 20–30 cm i szerokość 10–15 cm. Kwiatostan jest gęsty, cylindryczny do stożkowatego, złożony z woskowych kwiatów w kształcie gwiazdek. Barwa kwiatów waha się od liliowo-różowej, przez jasnofioletowo-różową, aż po delikatny róż, często z bledszymi brzegami płatków, dzięki czemu kwiatostan wygląda plastycznie i miękko. W uprawie zewnętrznej kwitnie najczęściej wiosną, w zależności od pogody od marca do maja. Zapach jest silny, słodki i typowo hiacyntowy. Odmiana idealnie nadaje się do donic przy wejściu, skrzynek, wiosennych misek, nasadzeń obrzeżnych oraz mniejszych grup pomiędzy innymi roślinami cebulowymi. Delikatny liliowo-różowy odcień świetnie komponuje się z białymi narcyzami, szafrankami, kremowymi tulipanami, jasnoniebieskimi hiacyntami oraz intensywnie fioletowymi odmianami. Kwiaty nadają się również do cięcia i tworzenia mniejszych wiosennych bukietów, w których wprowadzają pastelowe barwy i intensywny aromat.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko półcienistego, jasnego i osłoniętego, gdzie wiosną gleba i liście szybko wysychają. Odpowiedni jest cieplejszy mikroklimat przy domu, przy murkach, w przedogródkach lub w donicach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, średnio żyzna i umiarkowanie wilgotna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej ziemi niezbędny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przelanie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm – większe cebule na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą zazwyczaj 12–15 cm, a przy sadzeniu powierzchniowym przyjmuje się około 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie; wiosną należy utrzymywać glebę równomiernie wilgotną, ale nie mokrą. Po przekwitnięciu podlewanie jest stopniowo ograniczane. Nawożenie zaleca się podczas sadzenia lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych z wyższą zawartością potasu. Przekwitnięty pęd kwiatowy należy usunąć, natomiast liście pozostawić do naturalnego zżółknięcia i obumarcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółkowanie powinno być lekkie i przewiewne, aby nie zatrzymywać nadmiernej wilgoci. W donicy niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona całej bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Hiacynty w gruncie kwitną najczęściej od kwietnia do maja, a przy wymuszaniu w domu już zimą. W glebie są mrozoodporne do około -25 °C, w donicach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu zniosą krótkotrwałą suszę, jednak w czasie wzrostu i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstszymi problemami są szara pleśń, miękka zgnilizna, plamistość liści, roztocza cebulowe oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomocna jest przepuszczalna gleba, zdrowe materiały sadzeniowe i koszyczki sadzeniowe w ogrodach narażonych na takie zagrożenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Krystyna | Rewizja: 09.07.2026