Hiacynt 'Spring Beauty' Hyacinthus orientalis 'Spring Beauty'

Opis szczegółowy produktu

Hiacynt 'Spring Beauty' - ozdobna, pełnokwiatowa odmiana hiacynta wschodniego o różowych, słodko pachnących kwiatach. Hiacynty pochodzą ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i z Azji Południowo-Zachodniej, gdzie rosną jako wiosenne rośliny cebulowe o krótkim, efektownym okresie kwitnienia. Z twardej cebuli odmiana wytwarza przyziemną rozetę wzniesionych, lancetowatych do rynienkowatych, zielonych do szarozielonych liści oraz sztywny pęd kwiatowy. W okresie kwitnienia osiąga około 20–30 cm wysokości i 10–15 cm szerokości. Kwiatostan jest gęsty, wzniesiony, walcowaty do stożkowatego, złożony z pełnych, gwiazdkowatych kwiatów o woskowej fakturze. Barwa jest różowa do cukierkowo różowej, w miarę rozkwitania może łagodnieć do jaśniejszych tonów. Pełna budowa kwiatów nadaje gronu bogatszy, miększy i bardziej odświętny wygląd niż u hiacyntów o kwiatach pojedynczych. W gruncie kwitnie najczęściej od marca do kwietnia, w chłodniejszych rejonach także później wiosną. Zapach jest intensywny, słodki i typowo hiacyntowy. Odmiana nadaje się do pojemników przy wejściu, skrzynek balkonowych, wiosennych mis, nasadzeń obwódkowych oraz mniejszych grup wśród innych roślin cebulowych. Różowy odcień pięknie współgra z białymi narcyzami, kremowymi tulipanami, szafirkami, jasnoniebieskimi hiacyntami oraz delikatnie fioletowymi odmianami. Kwiaty nadają się także na kwiat cięty do mniejszych wiosennych kompozycji, którym nadają pełniejszą strukturę, delikatną barwę i intensywny zapach.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko półcienistego, jasnego i osłoniętego, na którym wiosną gleba i liście szybko obsychają. Korzystny jest cieplejszy mikroklimat przy domu, przy murku, w ogródku przed domem lub w pojemnikach przy wejściu. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, umiarkowanie żyzna i lekko wilgotna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej glebie konieczny jest drenaż z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwałe zimowe przemoczenie sprzyja gniciu cebul. Cebule sadzi się od września do listopada, najczęściej na głębokość 10–15 cm, większe cebule na około 15 cm, a mniejsze na około 10 cm. Odstępy między cebulami wynoszą zwykle 12–15 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się ok. 35–50 cebul na m². Po posadzeniu wystarczy umiarkowane podlanie, wiosną utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, ale nie mokrą. Po przekwitnięciu podlewanie stopniowo się ogranicza. Nawożenie zaleca się przy sadzeniu lub wczesną wiosną nawozem do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitły pęd kwiatowy się usuwa, a liście pozostawia do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia, aby cebula zgromadziła zapasy na kolejny rok. Ściółka może być jedynie lekka i przewiewna, aby nie zatrzymywała nadmiaru wilgoci. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona całej bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Hiacynty kwitną w gruncie najczęściej od kwietnia do maja, a przy pędzeniu w pomieszczeniach już zimą. W gruncie są mrozoodporne do około -25 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu znoszą krótkotrwałą suszę, jednak w czasie wybijania i kwitnienia potrzebują wilgoci. Najczęstszymi problemami są szara pleśń, mokra zgnilizna, plamistości liści, roztocza roślin cebulowych oraz uszkodzenia cebul przez gryzonie, dlatego pomocne są przepuszczalna gleba, zdrowy materiał nasadzeniowy i koszyki do sadzenia cebul w zagrożonych ogrodach. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026