Hibiskus syryjski 'Lady Stanley' Hibiscus syriacus 'Lady Stanley'

Opis szczegółowy produktu

Hibiskus syryjski 'Lady Stanley' - wyjątkowa odmiana popularnego, niewymagającego hibiskusa o wzniesionym, zwartym pokroju. Należy do historycznie cenionych odmian, uprawianych w Europie od wielu dziesięcioleci. W warunkach Europy Środkowej tworzy wzniesiony krzew o średniej lub silnej sile wzrostu, osiągający 2,5–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości. Liście są trójklapowe, średnio zielone, rozwijają się wiosną dość późno. Kwiaty są pełne, z licznymi wewnętrznymi płatkami, o średnicy 7–9 cm. Zewnętrzne płatki są kremowobiałe do jasnoróżowych, wewnętrzne delikatnie różowawe, a w środku znajduje się wyraźne ciemnoczerwone oczko. Kwitnienie rozpoczyna się zazwyczaj w sierpniu i trwa do września, w ciepłe lata nawet do października. Pojedyncze kwiaty są krótkotrwałe, ale ciągłe zawiązywanie nowych pąków zapewnia długotrwały efekt. Dzięki wyrazistemu kształtowi i barwie kwiatów odmiana sprawdza się jako soliter na trawniku, w grupach z innymi krzewami kwitnącymi lub w kompozycjach z różami i wysokimi bylinami, na przykład z płomykami, jeżówkami czy trawami ozdobnymi.

Hibiskus syryjski znany również jako ketmia syryjska, to krzew liściasty z rodziny ślazowatych. Gatunek ten pochodzi z Azji Wschodniej. Zwykle osiąga wysokość około 2–4 m, co oczywiście zależy od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są skrętoległe, intensywnie zielone, owalne, o karbowanych brzegach. Kwiaty są piękne i duże, mogą mieć różne odcienie bieli, różu, błękitu lub fioletu. Charakteryzują się rurkowatym środkiem z wystającymi pręcikami, otoczonym płatkami. Pojawiają się zazwyczaj w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od odmiany i warunków klimatycznych. Jest cenionym krzewem ogrodowym ze względu na dekoracyjne kwitnienie. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Nadaje się także do uprawy w pojemnikach, na dachach zielonych i tarasach. Hibiscus syriacus przycina się zwykle wiosną, najlepiej przed rozpoczęciem aktywnego wzrostu, czyli pod koniec marca lub na początku kwietnia. Takie cięcie pobudza wyrastanie nowych pędów i poprawia pokrój krzewu. Jeśli chodzi o nawożenie, hibiskus dobrze reaguje na nawożenie wiosną, na początku wegetacji, a następnie ponownie na początku lata. Dobrym wyborem jest uniwersalny nawóz do krzewów kwitnących. Zaleca się stosowanie nawozu po podlaniu gleby, aby nie dopuścić do poparzenia korzeni. Nie znosi stanowisk podmokłych, na glebach ciężkich niezbędny jest dobry drenaż. Hibiskus jest doskonałym przykładem rośliny skromnej, wyróżnia się odpornością w różnych warunkach i jest idealnym wyborem na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zaleca się stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru, na przykład południową lub południowo-zachodnią stronę domu albo osłonięte podwórza. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Hibiskus toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w tym gleby o podwyższonej zawartości wapnia. Przy sadzeniu często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik, a na glebach ciężkich warto domieszać żwir lub gruboziarnisty piasek, aby poprawić odpływ wody. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych regionach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył ukorzenić się przed zimą. W żywopłotach stosuje się zazwyczaj rozstawę 0,8-1,2 m, jako soliter potrzebuje około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy, między kolejnymi podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspiera tworzenie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając słabe, przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młode rośliny skorzystają z zimowej ściółki u podstawy krzewu. Hibiskus jest zwykle odporny, podczas długotrwałej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. Na dobrze dobranym stanowisku jest to długowieczny, mało wymagający krzew o pewnym letnim kwitnieniu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.12.2025