Hibiskus syryjski 'Maike' Hibiscus syriacus 'Maike'

Opis szczegółowy produktu

Hibiskus syryjski 'Maike' - krzew liściasty z rodziny ślazowatych, ceniony za późne i długie kwitnienie, które w ogrodzie stanowi kontynuację kwitnienia roślin jednorocznych i późnych bylin. Pokrój jest wzniesiony, gęsto rozgałęziony, a dorosła roślina osiąga około 2–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości. Liście tej odmiany są charakterystyczne: wąsko dłoniaste, 3-klapowe, średnio- do ciemnozielonych i grubo ząbkowane, jesienią żółkną. Od lipca do października na tegorocznych pędach otwierają się średniej wielkości do dużych kwiaty, różowe z wyrazistym bordowym oczkiem, od którego odchodzą delikatne promienie sięgające niemal krawędzi płatków. W środku kwiatu znajduje się drugi rząd skróconych płatków, dzięki czemu kwiat sprawia wrażenie półpełnego i jest delikatnie pofalowany. Pojedyncze kwiaty utrzymują się krótko, lecz pąki szybko się zmieniają, dlatego krzew jest dekoracyjny przez wiele tygodni. W kompozycjach dobrze łączy się z budlejami, tawułami, lawendą i trawami ozdobnymi, gdzie różowy odcień równoważy barwy srebrzyste i niebieskie. Kwiaty odwiedzają owady zapylające, choć półpełna budowa może nieco utrudniać dostęp do nektaru. Ulistnienie jest dekoracyjne także bez kwiatów i ma delikatniejszą fakturę niż u wielu popularnych odmian. Kwiaty mają około 8–12 cm średnicy i dzięki warstwowemu środkowi wyglądają plastycznie nawet z większej odległości.

Hibiskus syryjski znany również jako ketmia syryjska, to krzew liściasty należący do rodziny ślazowatych. Gatunek ten pochodzi z Azji Wschodniej. Zwykle osiąga około 2–4 m wysokości, co oczywiście zależy od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są skrętoległe, soczyście zielone, sercowate lub owalne, o karbowanych brzegach. Kwiaty są wyjątkowo piękne i duże, mogą mieć różne odcienie bieli, różu, błękitu lub fioletu. Charakteryzuje je rurkowaty środek z wystającymi pręcikami, otoczony płatkami. Pojawiają się zazwyczaj w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od odmiany i warunków klimatycznych. Jest popularnym krzewem ogrodowym ze względu na dekoracyjne kwitnienie. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Nadaje się również do uprawy w pojemnikach, w ogrodach na dachach i na tarasach. Hibiscus syriacus przycina się zazwyczaj wiosną, najlepiej przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu, czyli pod koniec marca lub na początku kwietnia. Takie cięcie pobudza wyrastanie nowych pędów i poprawia kształt krzewu. Hibiskus dobrze reaguje na nawożenie wiosną, gdy rozpoczyna wzrost, a następnie ponownie na początku lata. Dobrym wyborem jest uniwersalny nawóz do krzewów kwitnących. Zaleca się stosowanie nawozu po podlaniu gleby, aby nie poparzyć korzeni. Nie znosi podmokłych stanowisk, na glebach ciężkich konieczny jest solidny drenaż. Hibiskus to doskonały przykład rośliny niewymagającej, wyróżnia się odpornością w różnych warunkach i jest idealnym wyborem na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zaleca się stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru, na przykład od południowej lub południowo-zachodniej strony domu albo w osłoniętych podwórzach. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Hibiskus toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w tym gleby o podwyższonej zawartości wapnia. Przy sadzeniu często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik, na glebach ciężkich warto domieszać żwir lub gruboziarnisty piasek, aby poprawić odpływ wody. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył się ukorzenić przed zimą. W żywopłotach stosuje się zazwyczaj rozstawę 0,8–1,2 m, jako soliter potrzebuje około 2–3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu oraz podczas dłuższych okresów suszy, między podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspiera tworzenie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając pędy słabe, przemarznięte lub krzyżujące się, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młode rośliny docenią zimową ściółkę u podstawy krzewu. Hibiskus jest zazwyczaj odporny, podczas długiej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. Na dobrze dobranym stanowisku jest to długowieczny, mało wymagający krzew o pewnym letnim kwitnieniu.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 25.02. 2026