Hibiskus syryjski ERUPTION 'Mineru' PBR Hibiscus syriacus ERUPTION 'Mineru' PBR

Opis szczegółowy produktu

Hibiskus syryjski ERUPTION 'Mineru' PBR - krzew liściasty z rodziny ślazowatych, wyhodowany we Francji w szkółce Pépinières Minier koło Angers. W opisach hodowcy jako rok selekcji podaje się 2009, a odmiana jest w Europie chroniona prawem wyłącznym do odmiany (EU 23097). Pokrój jest wyprostowany, wielopędowy i zagęszczony, w wieku dojrzałym krzew osiąga często 2–3 m wysokości i około 1,5–2 m szerokości. Liście są trójklapowe, ciemnozielone, sezonowe i przez cały sezon tworzą wyraźne tło dla kwiatów. Od lipca do września otwierają się duże kwiaty o średnicy ponad 10 cm, półpełne, z pięcioma głównymi płatkami uzupełnionymi mniejszymi płatkami wewnętrznymi. Barwa jest różowopurpurowa aż fiołkowa, a w środku wyróżnia się ciemne oczko z krótkimi promieniami. Pojedyncze kwiaty utrzymują się krótko, lecz pąki rozwijają się kolejno, dzięki czemu krzew zachowuje dekoracyjny rytm przez całe późne lato. Dzięki wyrazistej barwie nadaje się na soliter, do letnich grup krzewów i do kwitnących żywopłotów, w których wprowadza ciepły akcent kolorystyczny. Hodowca podaje także słabsze zawiązywanie owoców, dlatego odmiana zwykle nie rozsiewa się w ogrodzie tak bardzo jak siewki. W holenderskich testach Eurotrials Hibiscus 2020 otrzymała bardzo pozytywne oceny, zwłaszcza za wielkość kwiatów i ciągłość kwitnienia.

Hibiskus syryjski znany także jako ketmia syryjska, to krzew liściasty z rodziny ślazowatych. Gatunek ten pochodzi z Azji Wschodniej. Zwykle osiąga około 2–4 m wysokości, co oczywiście zależy od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są skrętoległe, soczyście zielone, sercowate lub owalne, o karbowanych brzegach. Kwiaty są wyjątkowo duże i efektowne, mogą mieć różne odcienie bieli, różu, błękitu lub fioletu. Mają charakterystyczny lejkowaty środek z wystającymi pręcikami, otoczony płatkami. Pojawiają się zwykle w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od odmiany i warunków klimatycznych. Jest cenionym krzewem ogrodowym ze względu na dekoracyjne kwitnienie. Dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Można go z powodzeniem uprawiać w pojemnikach, w ogrodach na dachach i na tarasach. Hibiscus syriacus przycina się zwykle wiosną, najlepiej przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu, czyli pod koniec marca lub na początku kwietnia. Takie cięcie pobudza wyrastanie nowych pędów i poprawia pokrój krzewu. Jeśli chodzi o nawożenie, hibiskus dobrze reaguje na nawożenie wiosną, gdy rozpoczyna wzrost, a następnie ponownie na początku lata. Odpowiednim wyborem jest uniwersalny nawóz do krzewów kwitnących. Zaleca się stosowanie nawozu po podlaniu gleby, aby nie dopuścić do poparzenia korzeni. Nie znosi podmokłych stanowisk, na glebach ciężkich konieczny jest solidny drenaż. Hibiskus to doskonały przykład rośliny niewymagającej, wyróżniającej się odpornością w różnych warunkach, idealny wybór na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zaleca się stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru, na przykład od południowej lub południowo-zachodniej strony domu albo na osłoniętych podwórzach. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, umiarkowanie wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Hibiskus toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, również gleby o podwyższonej zawartości wapnia. Przy sadzeniu często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik, a na glebach ciężkich warto domieszać żwir lub gruboziarnisty piasek, aby poprawić odpływ wody. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych regionach preferowany jest termin wiosenny, aby krzew zdążył się ukorzenić przed zimą. W żywopłotach zwykle stosuje się rozstawę 0,8-1,2 m, jako soliter potrzebuje około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu oraz w czasie dłuższych okresów suszy, między podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspiera zawiązywanie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając słabe, przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młodym roślinom służy zimowa ściółka u podstawy krzewu. Hibiskus jest odporny, jednak podczas długiej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. Na dobrze dobranym stanowisku jest to długowieczny, mało wymagający krzew o pewnym letnim kwitnieniu.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 25.02. 2026