Hibiskus syryjski ERUPTION 'Mineru' PBR Hibiscus syriacus ERUPTION 'Mineru' PBR

Opis szczegółowy produktu

Hibiskus syryjski ERUPTION 'Mineru' PBR - krzew liściasty z rodziny ślazowatych, wyhodowany we Francji w szkółce Pépinières Minier koło Angers. W opisach hodowcy podaje się rok selekcji 2009, a odmiana jest w Europie chroniona prawem do odmiany (EU 23097). Pokrój jest wyprostowany, wielopniowy i zagęszczony, w dorosłości często 2–3 m wysokości i około 1,5–2 m szerokości. Liście są trójklapowe, ciemnozielone, opadające i w sezonie stanowią solidne tło dla kwiatów. Od lipca do września otwierają się duże kwiaty o średnicy ponad 10 cm, półpełne z pięcioma głównymi płatkami uzupełnionymi mniejszymi płatkami wewnętrznymi. Kolor jest różowo-purpurowy do fioletowego, z ciemnym środkiem podkreślonym krótkimi promieniami. Pojedyncze kwiaty utrzymują się krótko, ale pąki wymieniają się, a krzew utrzymuje dekoracyjny rytm przez całe późne lato. Dzięki wyrazistemu kolorowi nadaje się jako soliter, do letnich grup krzewów, a także do kwitnących żywopłotów, gdzie tworzy ciepły ton kolorystyczny. Hodowca podaje również mniejszą produkcję owoców, więc odmiana zazwyczaj nie rozsiewa się w ogrodzie tak bardzo jak siewki. W holenderskich testach Eurotrials Hibiscus 2020 został oceniony bardzo pozytywnie, szczególnie za wielkość kwiatów i ciągłość kwitnienia.

Hibiskus syryjski, znany również jako ketmia syryjska, to krzew liściasty należący do rodziny ślazowatych. Ten gatunek hibiskusa pochodzi z Azji Wschodniej. Zazwyczaj osiąga wysokość około 2 do 4 m. Oczywiście może to zależeć od konkretnej odmiany i warunków uprawy. Liście są naprzemianległe, ciemnozielone i mają kształt serca lub owalu z ząbkowanymi brzegami. Ma piękne kwiaty, są cudownie duże i mogą występować w różnych odcieniach bieli, różu, niebieskiego lub fioletu. Kwiaty te mają charakterystyczny wygląd rurkowatego środka z wystającymi pręcikami i płatkami wokół. Pojawiają się zazwyczaj w miesiącach letnich, od lipca do września, w zależności od konkretnej odmiany i warunków klimatycznych. Jest to popularny krzew w ogrodach ze względu na swoje dekoracyjne kwitnienie. Roślina ta dobrze sprawdza się jako soliter lub w żywopłotach. Można ją z powodzeniem uprawiać w donicach, na dachach i tarasach. Hibiskus syryjski zazwyczaj przycina się wiosną, najlepiej przed rozpoczęciem aktywnego wzrostu, co może przypadać na koniec marca lub początek kwietnia. Cięcie to stymuluje tworzenie nowych pędów i poprawia kształt krzewu. Jeśli chodzi o nawożenie, hibiskus doceni nawożenie wiosną, gdy zaczyna rosnąć, a następnie jeszcze raz na początku lata. Zastosowanie uniwersalnego nawozu do krzewów kwitnących jest dobrym wyborem. Zaleca się stosowanie nawozu po podlaniu gleby, aby uniknąć poparzenia korzeni rośliny. Nie toleruje podmokłe stanowiska, w przypadku ciężkiej gleby konieczny jest odpowiedni drenaż. Hibiskus jest doskonałym przykładem skromności i wyróżnia się odpornością we wszystkich warunkach, idealny wybór na wszystkie słoneczne stanowiska.

Uprawa: Zalecane jest słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru stanowisko, na przykład południowa lub południowo-zachodnia strona domu lub zaciszne podwórka. Gleba powinna być gliniasta do gliniasto-piaszczystej, średnio wilgotna, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę. Hibiskus syryjski toleruje pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w tym gleby o wyższej zawartości wapnia. Podczas sadzenia często dodaje się kompost lub dobrze rozłożony obornik, na ciężkich glebach pomaga dodanie żwiru lub grubego piasku w celu poprawy drenażu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach preferuje się termin wiosenny, aby krzew zdążył się zakorzenić przed zimą. W przypadku żywopłotów zazwyczaj stosuje się rozstaw 0,8-1,2 m, jako soliter wymaga około 2-3 m przestrzeni. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy, między podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć. Coroczne wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących wspomaga tworzenie pąków kwiatowych. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając słabe, przemarznięte lub krzyżujące się gałęzie, a zeszłoroczne pędy można skrócić o jedną trzecią do połowy. Młode rośliny docenią zimowe okrycie u podstawy krzewu. Hibiskus jest zazwyczaj odporny, podczas długotrwałej suszy mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, które osłabiają najmłodsze pędy. W dobrze wybranym stanowisku jest to długowieczna, mało wymagająca roślina drzewiasta z pewnym letnim kwitnieniem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 25.02.2026