Hortensja pnąca 'Flying Saucer' Hydrangea anomala subsp. petiolaris 'Flying Saucer'

Opis szczegółowy produktu

Hortensja pnąca 'Flying Saucer' - drewniejące pnącze z wilgotnych lasów Japonii i Korei. Odmiana 'Flying Saucer' jest oferowana w europejskich szkółkach jako selekcja o wyjątkowo dużych, koronkowych kwiatostanach, które pod koniec czerwca i w lipcu osiągają około 18–25 cm średnicy. Brzeg tworzą kremowobiałe kwiaty płonne, a środek wypełniają drobne kwiaty płodne, wabiące pszczoły. Pędy czepiają się podłoża korzeniami przybyszowymi, dzięki czemu odmiana niezawodnie pokrywa mury i pnie bez potrzeby przywiązywania. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 8–12 m wysokości, a boczne rozgałęzienia tworzą szerokość około 2–3 m, zależnie od podpory. Liście są szerokojajowate, wiosną świeżo zielone, latem błyszczące, ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na czerwono lub fioletowo. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako zielona osłona północnych i wschodnich ścian, gdzie uzupełnia paprocie, funkie i cieniolubne krzewy, a także jako pnącze okrywowe na skarpie. Kwiaty delikatnie pachną, a po przekwitnięciu tworzą drobne torebki, dekoracyjne zwłaszcza zimą. Starsze pędy mają brązowawą, miejscami łuszczącą się korę, atrakcyjną także poza okresem wegetacji. To pnącze doskonale prezentuje się jako soliter, znajdzie jednak swoje miejsce również w ogrodzie, na rabacie i na tarasie. Hortensja jest ogólnie lubianym elementem ogrodów, wnoszącym do każdego z nich delikatny i romantyczny charakter.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu lub w cieniu, a na pełnym słońcu wymaga stale wilgotnej gleby i osłoniętego stanowiska. Odpowiednia jest próchniczna, żyzna, chłodniejsza gleba przepuszczalna, ale nieprzesychająca, o zalecanym pH około 5,0–6,5. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu oraz podczas letnich okresów suszy, a wokół korzeni pomaga ściółka z ziemi liściowej lub kory. Nawożenie wiosną kompostem lub nawozem do roślin kwasolubnych jest wystarczające. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub niewłaściwie rosnących pędów oraz lekkiego skrócenia po kwitnieniu. Sadzi się najczęściej od marca do października, a przy zakładaniu nasadzenia przy murze zaleca się rozstawę około 1–1,5 m. Po dobrym przyjęciu się roczne przyrosty wynoszą zwykle około 10–30 cm. Odmiana jest w pełni mrozoodporna do około -34 °C. Do możliwych problemów należą mszyce, sporadyczna plamistość liści, mączniak prawdziwy lub szara pleśń, a ryzyko ogranicza przewiewne stanowisko i niezbyt mokre podłoże. Korzenie czepne najłatwiej przytwierdzają się do szorstkich powierzchni, takich jak kamień, cegła czy drewno, przy gładkich tynkach stosuje się zwykle kratkę lub linki. W pierwszym roku wzrost często koncentruje się na ukorzenianiu, dlatego warto utrzymywać strefę korzeniową równomiernie wilgotną. W suchszym mikroklimacie przy murze pomaga szerszy pas ściółki i okresowe podlewanie przy korzeniach. Na glebach zasadowych może pojawić się chloroza, której zapobiega domieszka ziemi liściowej lub kwaśna ściółka. Owady odwiedzają kwiatostany głównie w ciepłym początku lata.

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy hortensji