Hortensja pnąca 'Flying Saucer' Hydrangea anomala subsp. petiolaris 'Flying Saucer'

Opis szczegółowy produktu

Hortensja pnąca 'Flying Saucer' - zdrewniałe pnącze z wilgotnych lasów Japonii i Korei. Odmiana 'Flying Saucer' jest oferowana w europejskich szkółkach jako wybór z efektownymi, dużymi, ażurowymi kwiatostanami, które osiągają około 18–25 cm pod koniec czerwca i w lipcu. Brzeg tworzą kremowo-białe kwiaty sterylne, środek wypełniają drobne kwiaty płodne, wabiące pszczoły. Pędy przyczepiają się korzeniami czepnymi, dzięki czemu odmiana niezawodnie pokrywa ściany i pnie bez potrzeby mocowania. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 8–12 m, boczne rozgałęzienia tworzą szerokość około 2–3 m w zależności od podpory. Liście są szeroko jajowate, wiosną świeżo zielone, latem błyszczące ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na czerwono lub fioletowo. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako zielona osłona dla ścian północnych i wschodnich, gdzie uzupełnia paprocie, funkie i krzewy cieniolubne, ewentualnie jako pnącze okrywowe na skarpie. Kwiaty są delikatnie pachnące, a po przekwitnięciu tworzą drobne torebki, dekoracyjne zwłaszcza w okresie zimowym. Starsze pnie mają brązowawą, miejscami łuszczącą się korę, która jest interesująca również poza okresem wegetacji. Ten krzew świetnie prezentuje się jako soliter, ale znajdzie swoje miejsce również w ogrodzie, na rabacie czy na tarasie. Ogólnie rzecz biorąc, hortensja jest popularnym elementem w ogrodach, nadającym delikatny i romantyczny wygląd każdemu ogrodowi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu do cienia, na pełnym słońcu wymaga stabilnie wilgotnej gleby i osłony od wiatru. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, chłodniejsza, która jest przepuszczalna, ale nie wysycha, zalecane pH wynosi około 5,0–6,5. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu i podczas letnich epizodów suszy, w okolicy korzeni pomaga ściółka z liści lub kory. Nawożenie wystarcza na wiosnę kompostem lub nawozem dla roślin kwasolubnych. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub niewłaściwie prowadzonych pędów i do lekkiego skrócenia po kwitnieniu. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do października, przy zakładaniu uprawy przy ścianie zaleca się rozstaw około 1–1,5 m. Po dobrym ukorzenieniu roczne przyrosty zazwyczaj wynoszą około 10–30 cm. Odmiana jest w pełni mrozoodporna do około -34 °C. Możliwe problemy to mszyce, sporadyczne plamistości liści, mączniak lub szara pleśń, ryzyko zmniejsza przewiewne stanowisko i niezbyt mokry substrat. Korzenie czepne najlepiej przyczepiają się do szorstkich powierzchni, takich jak kamień, cegła lub drewno, w przypadku gładkich tynków zazwyczaj stosuje się siatkę lub linki. W pierwszym roku wzrost często koncentruje się na ukorzenieniu, dlatego warto utrzymać strefę korzeniową równomiernie wilgotną. W suchszym mikroklimacie przy ścianie pomaga szerszy pas ściółkowany i okazjonalne nawadnianie korzeni. Na glebach alkalicznych może pojawić się chloroza, której zapobiega dodatek liściówki lub kwaśny mulcz. Owady odwiedzają kwiatostany głównie na początku ciepłego lata.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 16.02.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy hortensji