Hortensja pnąca 'Mirranda' Hortensja anomala 'Mirranda'

Opis szczegółowy produktu

Hortensja pnąca 'Mirranda' - panasowany kultivar hortensji pochodzący z wschodnioazjatyckiego gatunku rozpowszechnionego w lasach Japonii, Korei, Sachalinu i Tajwanu. Ten zrzucający liście, samopnący kultivar tworzy silne zdrewniałe pędy wyposażone w przyczepne korzonki, dzięki którym potrafi przytwierdzić się do murów, pergoli, płotów i starszych drzew bez potrzeby stosowania skomplikowanych konstrukcji podporowych. W dojrzałości osiąga zazwyczaj 6–10 m wysokości i 2–4 m szerokości, w bardzo sprzyjających warunkach może być jeszcze większa. Główną wartością ozdobną są sercowate liście o długości 8–10 cm, ciemnozielone w środku i nieregularnie obramowane kolorem żółtym do kremowożółtego. Właśnie wyraźne panasowanie rozjaśnia cieniste zakątki ogrodu również poza okresem kwitnienia. W czerwcu i lipcu pojawiają się płaskie, koronkowe wiechy o szerokości 15–25 cm. W centrum kwiatostanu znajdują się drobne kwiaty fertilne, dostarczające pyłku i nektaru zapylaczom, a wokół otaczają je większe, sterylne kwiaty w kolorze białym. Kwiaty są delikatnie wonne i u starszych roślin pojawiają się regularniej niż u młodych okazów. Po przekwitnięciu tworzy drobne torebki bez wartości ozdobnej. Ciekawym detalem jest również łuszcząca się rdzawobrązowa kora starszych pędów, która nadaje roślinie dekoracyjny efekt w okresie zimowym. Kultivar znajduje zastosowanie przede wszystkim na północnych i wschodnich ścianach budynków, pergolach, murkach ogrodowych lub jako roślina okrywająca zbocza. Pięknie komponuje się z paprociami, brunikwią, rodgersią, trymawnikiem oraz innymi roślinami odpowiednimi do półcienia.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu aż po jasny cień, zniesie jednak również stanowiska słoneczne pod warunkiem dostatecznie wilgotnej gleby. Preferuje gleby próchnicze, głębsze i dobrze przepuszczalne o lekko kwaśnym do obojętnego pH 5,5–7,0. Gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna, ale nie może być długotrwale przelana. Rośliny wysadza się od marca do listopada. W pierwszych latach rosną wolniej, lecz po zakorzenieniu każdego roku tworzą wyraźne przyrosty. Ściółkowanie z liści lub kory sosnowej pomaga utrzymać wilgotność gleby i ogranicza przegrzewanie systemu korzeniowego. Nawożenie zaleca się wiosną kompostem lub nawozem do hortensji i roślin kwasolubnych. Przycinanie jest minimalne i wykonuje się je po przekwitnięciu lub pod koniec zimy, usuwając uszkodzone i przestarzałe gałęzie. Kultivar jest w pełni mrozoodporny do około -30 aż -34 °C, dlatego bez problemu zimuje we wszystkich regionach Czech. Dobrze znosi środowisko miejskie i po zakorzenieniu wykazuje średnią odporność na krótkotrwałą suszę. Najczęstszymi problemami są przesuszenie, chloroza na glebach silnie wapiennych lub sporadyczne występowanie mszyc. Przy zastosowaniu jako roślina okrywająca wystarczają 1–2 rośliny na m².

Więcej na: Instrukcja uprawy hortensji

Autor: Jana | Rewizja: 02.06.2026