Wspaniała bylina, która swoimi kwiatami z pewnością ozdobi każdy ogród. Roślina pochodząca ze wschodniej Azji, występująca w formach od prostych, czystych kwiatów po znacznie ciekawsze, z delikatnie pofalowanymi płatkami. Z ponad 20 tysięcy odmian z pewnością każdy wybierze coś dla siebie. Kwitnie od maja do września. Jest stosunkowo niewymagająca w pielęgnacji.
Sadzenie i podłoże:
Liliowce uprawiamy w próchniczej, dobrze przepuszczalnej glebie; przygotowując podłoże przed sadzeniem, dodajemy dobrze rozłożony kompost. Wybieramy stanowisko słoneczne lub lekko półcieniste. Przed samym sadzeniem warto namoczyć korzenie w wodzie przez około dwie godziny i skrócić je o jedną czwartą do połowy, aby ułatwić ich dobre zakorzenienie. Szyjkę korzeniową rośliny sadzimy 1–2 cm pod powierzchnią gleby, nie sadzimy głębiej. Między roślinami zachowujemy odstęp 50–80 cm. Roślina zaczyna nabierać sił dopiero około drugiego roku po posadzeniu, dlatego w pierwszych latach nie należy się obawiać, że roślina jest słaba, a liście się zwijają itp.
Podlewanie:
Obfitszego podlewania liliowce potrzebują oczywiście po posadzeniu, a także przed kwitnieniem, kiedy to warto również wyściółkować roślinę, aby utrzymać wilgoć w podłożu.
Nawożenie:
Nawozimy nawozami nieorganicznymi lub wolno działającymi nawozami płynnymi.
Cięcie/rozmnażanie:
Rozmnażamy w prosty sposób poprzez podział kęp w maju i czerwcu lub dopiero po przekwitnięciu.
Ochrona roślin na zimę:
Niektóre gatunki liliowców pozostają zimozielone, inne natomiast zamierają na zimę i ponownie odbijają dopiero wiosną. Ochrona przed mrozem nie jest konieczna, jednak w przypadku mroźnych i bezśnieżnych zim możemy osłonić liliowce gałązkami iglaków itp.
Choroby i szkodniki:
Liliowce nie cierpią na zbyt wiele chorób. Możemy spotkać się z rdzą liliowca, gniciem szyjki korzeniowej i korzeni, plamistością liści itp. Ze szkodników mogą wystąpić przędziorki, mszyce, wciornastki itd. Dobrą profilaktyką jest oprysk odpowiednim insektycydem jeszcze przed rozkwitem.
Autor: kolektyw Ekstra Rosliny