Agrest jest doskonałym uzupełnieniem naszego ogrodu, szczególnie w połączeniu formy piennej (drzewka) z krzewiastą porzeczką. W formie drzewka agrest zajmuje mniej miejsca, a owoce są łatwiejsze do zbierania i pielęgnacji. W zależności od koloru owoców rozróżniamy agrest czerwony, zielony, biały lub żółty. Najczęściej sadzimy drzewka i krzewy w miesiącach jesiennych lub wiosennych (sadzonki z gołym korzeniem), natomiast rośliny w pojemnikach możemy sadzić przez cały sezon.
Sadzenie i podłoże:
Agrest sadzimy na stanowiskach jasnych, z lekkim zacienieniem. Pełne słońce niezbyt mu odpowiada. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna, próchniczna i dostatecznie wilgotna. Przed samym sadzeniem do przygotowanego dołka można dodać rozłożony kompost lub przegniłe liście. Drzewko sadzimy na taką samą głębokość, na jakiej rosło w szkółce. W przypadku agrestu piennego nie zapominamy o zamocowaniu podpory, która powinna kończyć się powyżej miejsca szczepienia. Zapobiegnie to późniejszemu wyłamaniu się korony, która będzie stawać się coraz cięższa pod naporem owoców. Po posadzeniu pozostawiamy ziemię spulchnioną, aby w okolicy nie zalegała woda ani śnieg. Krzewy agrestu sadzimy w odstępach 1,5 m od siebie, w przypadku drzewek odległość może być mniejsza.
Nawożenie:
Nawożenie w przypadku agrestu jest bardzo ważne – wpływa na wzrost, owocowanie, witalność i żywotność rośliny. Nawozimy co roku wiosną oraz w okresie przed kwitnieniem. Najlepszym wyborem okazują se nawozy typu Cererit lub NPK. Przy oznakach uszkodzenia liści należy pamiętać o dostarczeniu potasu, najlepiej w marcu, stosując siarczan potasu. Co 3–4 lata dodajemy kolejną dawkę obornika, dojrzałego kompostu lub innych nawozów organicznych.
Podlewanie:
Oczywistością jest podlewanie natychmiast po posadzeniu. Agrest preferuje wilgotniejszą glebę, dlatego regularne i umiarkowane podlewanie jest koniecznością.
Cięcie:
Cięcie różni się w zależności od formy krzewiastej lub piennej. Po posadzeniu krzewu (wiosną natychmiast, jesienią czekamy do wiosny) skracamy pędy do dwóch lub trzech pąków, a słabe pędy usuwamy całkowicie przy samej ziemi. W drugim roku po posadzeniu pozostawiamy cztery do sześciu najsilniejszych pędów, które skracamy o około jedną trzecią. W trzecim roku najdłuższe gałęzie skracamy do dziesięciu–dwunastu oczek, a boczne gałęzie do trzech–pięciu oczek. Liczba głównych gałęzi wzrośnie do ośmiu–dwunastu.
Po posadzeniu drzewka (ponownie: wiosną natychmiast, jesienią czekamy do wiosny) skracamy pędy do trzech–czterech oczek. W drugim roku wybieramy pięć do siedmiu głównych gałęzi i skracamy je o 1/3. W kolejnych latach usuwamy pędy wyrastające ze środka korony oraz gałązki, które nadmiernie ją zagęszczają. Główne gałęzie pozostawiamy na długość ośmiu–dziesięciu oczek, a boczne na dwa–cztery. Takie cięcie odmładzające wykonujemy dopiero po czterech–sześciu latach. Usuwamy również odrosty wyrastające z podkładki.
Ochrona roślin na zimę:
Najlepszym sposobem ochrony jest ściółkowanie krzewu lub drzewka kompostem, opadłymi liśćmi lub rozdrobnionymi gałęziami. Pień młodego drzewka można ewentualnie owinąć jutą.
Choroby i szkodniki:
Do najbardziej znanych chorób należy amerykański mączniak agrestu, który powoduje pleśnienie owoców i liści, ich opadanie oraz ogólne marnienie rośliny. Jako pierwszą pomoc polecamy wielokrotny oprysk preparatem Bioton. Zielone gąsienice brzęczaka agrestowego obgryzają liście – łatwo się ich pozbyć za pomocą powszechnie dostępnych pestycydów. Do innych typowych szkodników należą mszyce, które można zwalczyć preparatami takimi jak Pirimor czy Mospilan. Żółto-zielone przebarwienia liści i ich stopniowe opadanie może być również spowodowane antraknozą agrestu (pomóc może np. Dithane).
Autor: kolektyw Ekstra Rosliny
Zdjęcia: Řez ovocných dřevin, Grada 2011