Instrukcja uprawy malin

Uprawa malin – wszystko, co musisz wiedzieć

Uprawa malin nie jest skomplikowana, ale dla uzyskania obfitych zbiorów warto znać kilka podstawowych zasad. Maliny kochają jasne, słoneczne stanowiska – w półcieniu lub cieniu owocują słabiej, a pędy niepotrzebnie wyciągają się do światła. Najlepiej czują się w nizinnych i średnio położonych terenach do 500 m n.p.m.; na większych wysokościach wzrost i owocowanie bywają słabsze.


🌱 Sadzenie i gleba

Maliny sadzimy w głęboko uprawionej, próchnicznej i średnio ciężkiej glebie, która jest dobrze przepuszczalna, wilgotna i lekko kwaśna (pH 5,5–6,5). Jeśli dysponujemy glebą wzbogaconą dojrzałym kompostem, wystarczy wykopać dołek o wymiarach około 30 × 30 × 30 cm. Rośliny z gołym korzeniem sadzimy o około 5 cm głębiej, niż rosły w szkółce, aby pobudzić ukorzenianie, uważając przy tym, by nie uszkodzić pąków.

Poszczególne sadzonki sadzimy w odstępach 40–60 cm, a rzędy pozostawiamy w odległości 1,5–2 metrów od siebie. Zaleca się zainstalowanie podpór, przy których pędy będą mogły rosnąć pionowo – ułatwi to zbiory i poprawi doświetlenie krzewów.

 

🤎 Nawożenie

Maliny mają wysokie wymagania pokarmowe, szczególnie w odniesieniu do azotu i potasu. Wiosną, przed ruszeniem wegetacji lub kwitnieniem, zasilamy je nawozami wieloskładnikowymi, na przykład NPK lub Cereritem. Co 3–4 lata warto wymieszać z glebą dojrzały kompost lub dobrze rozłożony obornik, co poprawi strukturę i żyzność podłoża.

 

💧 Podlewanie

Maliny wymagają regularnego podlewania, głównie w czasie tworzenia owoców oraz podczas suchej pogody. Brak wody obniża jakość owoców i może powodować ich zasychanie. Szczególnie młode rośliny należy podlewać częściej, dopóki dobrze się nie ukorzenią.

 

✂️ Cięcie malin

Prawidłowe cięcie jest kluczowe dla zdrowego wzrostu i plonów. Po posadzeniu (lub wiosną) skracamy pędy do 20–40 cm. W drugim roku pozostawiamy dwa do trzech najsilniejszych pędów, a w kolejnych latach sześć do ośmiu pędów na krzew.

W przypadku odmian owocujących raz w roku (letnich), owoce pojawiają się na pędach zeszłorocznych – po zbiorach (latem) usuwamy je tuż przy ziemi, aby roślina mogła skupić się na nowych przyrostach.

U odmian powtarzających owocowanie (remontantnych) po jesiennych zbiorach obumiera górna część pędów, którą przycinamy dopiero wiosną. Jeśli chcemy postawić wyłącznie na zbiór jesienny, możemy te odmiany skosić w całości przy ziemi, pozwalając na wyrośnięcie zupełnie nowych pędów w kolejnym sezonie.

 

🪲 Choroby i szkodniki

Maliny mogą cierpieć na choroby grzybowe i wirusowe, które powodują deformację liści lub pąków. Często przenoszą je owady, zwłaszcza mszyce. Przeciwko szkodnikom można stosować odpowiednie preparaty owadobójcze (np. Mospilan).

Jeśli na młodych pędach pojawią się sinoszare plamy, prawdopodobnie mamy do czynienia z chorobą grzybową – pomocny będzie preparat miedziowy (np. Champion 50 WP), który można stosować również profilaktycznie.

Pojawienie się na liściach żółtych lub brązowych plam, które stopniowo zasychają, może oznaczać rdzę maliny. Porażone liście należy usunąć, a rośliny opryskać preparatem miedziowym.

Ważne jest również utrzymywanie przewiewności uprawy, regularne usuwanie nadmiaru pędów i unikanie zastojów wody, które sprzyjają rozwojowi grzybów.

 

Wskazówka na koniec👇🏻

Dla dłuższego sezonu i płynnych zbiorów polecamy łączenie odmian letnich i powtarzających. Odmiany letnie owocują raz, zazwyczaj w czerwcu i lipcu, natomiast odmiany powtarzające zapewniają drugi zbiór jesienią, często aż do pierwszych przymrozków.

 

Autor: kolektyw Ekstra Rosliny