Instrukcja uprawy pelargonii

Z pierwotnych pelargonii, których domem jest RPA, pochodzi prawie 240 znanych dziś gatunków. To właśnie tam tkwią korzenie ich witalności i odporności, dzięki którym przeżyją nawet w mniej sprzyjających warunkach – kilkudniowa susza ich nie zniszczy, będą rosły i kwitły bez względu na to, czy Twój balkon lub okna są zorientowane na którąkolwiek stronę świata.


 

Najlepiej kwitną odmiany o mniejszych, pojedynczych kwiatach, które najczęściej znajdują zastosowanie w skrzynkach i wiszących pojemnikach. Asortyment pelargonii obejmuje obficie kwitnące odmiany o pojedynczych kwiatach i cienkich liściach, które tworzą długie, zwisające pędy, a także odmiany o mięsistych liściach z półpełnymi lub pełnymi kwiatami i krótszymi pędami. Pelargonie zwisające (pelargonie bluszczolistne) to odpowiednie i niewymagające rośliny na balkony i stanowiska otwarte.

Pelargonie zwisające stosuje się przede wszystkim w skrzynkach okiennych i wiszących pojemnikach na balkonach i parapetach, gdzie najlepiej prezentują się ich zwisające pędy z mnóstwem kwiatów.

Znajdują zastosowanie również na tarasach i w przedogródkach, sadzone w dużych dekoracyjnych pojemnikach wraz z innymi gatunkami kwiatów balkonowych i rabatowych.

 

Sadzenie i podłoże:

Najodpowiedniejszym miejscem dla ich stanowiska jest strona południowo-wschodnia, południowo-zachodnia i południowa. Sadzimy do przygotowanego podłoża torfowego, najczęściej przeznaczonego bezpośrednio do pelargonii i roślin balkonowych, z domieszką startowej dawki nawozu. Ogólnie rzecz biorąc, pelargonie będą lepiej rosły, jeśli doniczka będzie raczej ciasna, niż gdyby miały wokół siebie zbyt dużo miejsca. Dla pelargonii angielskich wybieramy jasne stanowisko, bez bezpośredniego palącego słońca, a przede wszystkim po stronie osłoniętej od wiatru. Rośliny wystawiamy na zewnątrz po ostatnich porannych przymrozkach, co zazwyczaj następuje po 15 maja.

 

Nawożenie:

W okresie wegetacji nawozimy co 14 dni standardowym nawozem płynnym lub nawozem sypkim przeznaczonym bezpośrednio do pelargonii.

 

Podlewanie:

W okresie wegetacji obficie podlewamy. Jeśli zdecydowaliśmy się przechować roślinę przez zimę w chłodnym miejscu, należy dostosować podlewanie i ograniczyć je. W tym czasie przelanie mogłoby być dla rośliny śmiertelne. Żółknięcie dolnych liści jest spowodowane brakiem wody.

 

Cięcie:

U pelargonii nie wykonuje się cięcia, a jedynie sadzonkowanie na zimę. Zdrowe rośliny jesienią przycinamy na wysokość 20 cm i umieszczamy w jasnym pomieszczeniu o temperaturze około 10°C.

 

Ochrona roślin na zimę:

Rośliny zimujemy w jasnym, chłodnym pomieszczeniu (5 do 10 °C). Podlewamy bardzo mało. Wiosną wyjmujemy rośliny, mocno przycinamy i przesadzamy do skrzynek z nową ziemią. Jeśli nie mamy możliwości zimowania pelargonii, lepiej wiosną kupić nowe, silne rośliny.

 

Choroby i szkodniki:

Wirozy objawiają się różnymi anomaliami kształtu i barwy liści (żółknięcie, pierścieniowa plamistość, deformacja) oraz kwiatów pelargonii. Widoczne jest ogólne zahamowanie wzrostu roślin. Jedyną ochroną jest natychmiastowe usunięcie porażonych roślin i uprawa wyłącznie zdrowych sadzonek.

 

Korkowatość liści - pojawia się u pelargonii zwisających. Przyczyną jest nadmiar wody w glebie lub wysoka wilgotność powietrza. Objawia się powiększeniem komórek powierzchniowych i tworzeniem drobnych zielonych uwypukleń. Tak powiększone komórki później obumierają i brązowieją, co zewnętrznie objawia się korkowatością. Ochrona jest profilaktyczna - zapewnienie zrównoważonego podlewania bez przelania podłoża.

 

Bakteryjna zgnilizna i więdnięcie - najpoważniejsza choroba pelargonii. Objawy pojawiają się najpierw na starszych liściach w formie drobnych oleistych lub prześwitujących plam, które stopniowo się powiększają, zlewają ze sobą i zasychają. Liście stopniowo obumierają od najstarszych ku górze. Porażone rośliny należy zlikwidować i nie brać z nich sadzonek do rozmnażania. Używane doniczki i skrzynki należy zdezynfekować. 

 
Rdza – choroba pochodzenia grzybowego, występuje tylko na pelargoniach pasiastych. Na liściach najpierw pojawiają się drobne żółte plamy, na których spodniej stronie powstają wypukłe brązowe skupiska zarodników, często ułożone w kręgi. Przy silniejszym porażeniu liście zasychają i opadają. Do ochrony można użyć preparatu chemicznego.

 

Autor: kolektyw Ekstra Rosliny