Irga wierzbolistna Cotoneaster salicifolius

Opis szczegółowy produktu

Irga wierzbolistna  - zimozielony, a w ostrzejsze zimy częściowo zrzucający liście krzew ozdobny z rodziny różowatych. Pochodzi z południowo-zachodnich Chin i Tybetu, gdzie rośnie w widnych zaroślach, na zboczach i w dolinach górskich. W ogrodach tworzy wzniesiony do szeroko rozłożystego krzew, zwykle 3–5 m wysokości i 3–5 m szerokości, zależnie od stanowiska i sposobu cięcia. Pędy są gęste, łukowato się rozkładają i noszą wąskie, lancetowate liście długości do około 9 cm. Liście są ciemnozielone, błyszczące, od spodu jaśniejsze i delikatnie filcowate, dzięki czemu krzew wygląda spokojnie i elegancko także zimą. W maju i czerwcu pojawiają się drobne białe, pięciokrotne kwiaty zebrane w pęczki. W ciepłe dni odwiedzają je pszczoły i inne zapylacze. Od końca lata do jesieni dojrzewają czerwone, kuliste jabłkowate owoce o średnicy około 0,5 cm, które często pozostają na pędach do zimy. Owoce są ozdobne, chętnie zjadane przez ptaki, nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi. Gatunek nadaje się na soliter, zimozieloną osłonę, swobodnie rosnący żywopłot, formowany wyższy krzew oraz tło dla nasadzeń bylinowych. W kompozycji świetnie wygląda z delikatnymi trawami, tawułami, kalinami, berberysami, mahoniami, ciemiernikami i jasnymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, w cieniu się przerzedza, słabiej kwitnie i owocuje. Odpowiada jej gleba przepuszczalna, próchniczna, z dobrym drenażem, która nie przesycha całkowicie, ale też nie pozostaje długo podmokła. Znosi podłoża lekko kwaśne i wapienne, orientacyjnie pH 5,5–7,5. Po posadzeniu zaleca się regularne podlewanie przez pierwszy sezon, później jest dość odporna na przesuszenie. Wystarczy umiarkowane nawożenie wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu do roślin ozdobnych, czystość pod krzewem pomaga utrzymać ściółka z kory lub zrębków. Cięcie ogranicza się zwykle do skrócenia zbyt wybujałych pędów po przekwitnieniu lub przedwiośniem, aby pobudzić rozgałęzianie i utrzymać niską linię. Odpowiedni termin sadzenia to marzec–listopad, poza okresem zamarzniętej gleby. Dla szybkiego zwarcia nasadzenia stosuje się rozstawę 40–60 cm, czyli około 3–5 roślin na m². Gatunek jest mrozoodporny do około -20 °C. Na odsłoniętych stanowiskach zimowe słońce i wiatr mogą powodować zasychanie liści, dlatego pomaga ściółkowanie i zimowe podlewanie w czasie odwilży. Spośród chorób może wystąpić zaraza ogniowa, w suche lata także mączniak prawdziwy, ze szkodników mszyce i miseczniki. Wczesne usuwanie uszkodzonych pędów i przewiewne sadzenie zwykle zmniejszają ryzyko.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06. 2026