Ismena 'Sulphur Queen' Ismena „Królowa Siarki”

Opis szczegółowy produktu

Nazwa 'Sulphur Queen' - tę roślinę możesz znać pod nazwą 'Peruwiański narcyz'. Należy do rodziny amarylkowatych i jest hybrydą ogrodową powstałą ze skrzyżowania południowoamerykańskich gatunków, które w naturze rosną na słonecznych zboczach i w dolinach z wyraźnym naprzemiennym okresem wilgotniejszym i letnią suszą. Roślina tworzy przyziemną rozetę wąskich, paskowatych liści o intensywnie zielonym kolorze, a z nich wyrastają mocne, smukłe łodygi kwiatowe. W okresie kwitnienia zazwyczaj osiąga 40–60 cm, w żyznej glebie nawet około 70 cm, kępa jest szeroka na około 20–30 cm. Od czerwca do sierpnia na górnej części łodygi pojawia się baldach 2–6 efektownych, gwiazdkowatych kwiatów z wydłużonymi płatkami i delikatnie pofalowanym kielichem pośrodku. Pojedynczy kwiat ma 10–12 cm i przy ciepłej pogodzie przyjemnie pachnie, najczęściej z cytrusową nutą. Odmiana 'Sulphur Queen' kwitnie w delikatnym siarkowo-żółtym odcieniu, gardziel jest jaśniejsza, a rysunek jest czytelny nawet z daleka, nie sprawiając wrażenia ciężkiego. W kompozycji sprawdza się jako lekka pionowa linia i dobrze komponuje się z lawendą, kocimiętką, szałwią, werbeną oraz trawami ozdobnymi, gdzie powtarza się mieczowaty kształt liści. Nektar i pyłek przyciągają zapylacze, a kwiaty długo utrzymują się po ścięciu, ponieważ na łodydze stopniowo otwierają się kolejne pąki.

Uprawa: Uprawiana jest jako ciepłolubna roślina letnia. Bulwy sadzi się od marca do maja, do gruntu zazwyczaj po ustąpieniu wiosennych przymrozków, ewentualnie można je wcześniej posadzić w doniczce, a następnie przenieść na zewnątrz. Zalecane jest słoneczne, ciepłe i osłonięte stanowisko oraz przepuszczalna, próchnicza gleba, która wiosną utrzymuje równomierną wilgotność, ale nie jest podmokła. Odpowiednie pH mieści się w przybliżeniu między 6,0 a 7,5, w cięższych glebach pomocna jest warstwa drenażowa i dodatek piasku lub żwiru. Głębokość sadzenia wynosi zazwyczaj 10–15 cm w zależności od wielkości bulwy, rozstaw około 25–30 cm, co odpowiada około 9–12 bulwom na m². Podczas wzrostu korzystne jest regularne podlewanie i nawożenie nawozem dla kwitnących roślin cebulowych, pod koniec lata podlewanie jest stopniowo ograniczane w celu dojrzewania. Do uprawy w donicy nadaje się głębsza doniczka i bardzo przepuszczalny substrat, gdzie łatwiej kontrolować podlewanie i nawożenie. Roślina nie jest mrozoodporna, krótkotrwale wytrzymuje temperatury do około -1 °C, dlatego jesienią, po zaschnięciu liści, bulwy wyjmuje się i przechowuje w suchym i ciemnym miejscu w temperaturze 5–15 °C. Bulwy nie są jadalne i w przypadku spożycia mogą wywołać problemy u dzieci i zwierząt domowych. W ciężkich glebach grożą gnicie bulw, na liściach mogą pojawić się mszyce lub wciornastki, w cieplejszych rejonach także przędziorki.