Itea wirginijska 'Love Child' Itea virginica 'Love Child'

Opis szczegółowy produktu

Itea wirginijska 'Love Child' - liściasty krzew z rodziny iteowatych (Iteaceae), naturalnie występujący na południowym wschodzie USA, gdzie zasiedla wilgotne skraje lasów i brzegi cieków wodnych. Odmiana sprzedawana pod nazwą 'Love Child'® ma oznaczenie odmianowe 'Bailteaone' i powstała w programie hodowlanym w Georgii jako mieszaniec odmian itei wirginijskiej 'Henry's Garnet' i 'Sarah Eve', z selekcją osobnika w 2009 roku. Odmiana została opisana i objęta patentem roślinnym, którego właścicielem jest Bailey Nurseries. Pokrój jest zwarty, zaokrąglony do lekko wzniesionego, z bogatym rozgałęzieniem tworzącym gęsty krzew o wysokości około 1,2–1,5 m i szerokości 1,2–1,5 m, młode rośliny w wieku dwóch lat mają przeciętnie około 0,75 m wysokości i 1,0 m szerokości. Od czerwca do lipca wydaje liczne zwisające grona drobnych białych, gwiazdkowatych kwiatów, najczęściej o długości 10–15 cm, o wyczuwalnym słodkim zapachu. Liście są eliptyczne, latem zielone, jesienią przechodzą w odcienie czerwonobrązowe aż po winne. Po przekwitnięciu tworzą się suche torebki, które mogą utrzymywać się w gronach także zimą. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się w wilgotnych, półcienistych partiach, przy oczkach wodnych, w przednich partiach grup krzewów oraz w nasadzeniach mieszanych z hortensjami, kalinami i bylinami cieniolubnymi. Jest także chętnie odwiedzana przez zapylacze, takie jak pszczoły i motyle. 

Uprawa:  Dobrze rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, w cieplejszych rejonach sprawdza się jasny półcień i stanowisko osłonięte, które ogranicza zimowe przesychanie pędów. Najlepiej rośnie w próchnicznej, średnio zwięzłej glebie z dobrym drenażem, a jednocześnie znosi stale wilgotniejsze stanowiska i brzegi zbiorników wodnych. Zalecane pH wynosi 4,5–6,5, zwykle tolerowane jest także około 7,0. Podlewanie powinno być równomierne, zwłaszcza w pierwszych 1–2 sezonach po posadzeniu, później roślina zazwyczaj znosi krótsze okresy suszy, jednak przy długotrwałej suszy zawiązuje mniej kwiatostanów. Nawożenie polega zwykle na wiosennym dodatku kompostu lub nawozu o spowolnionym działaniu, a ściółka z kory lub liści stabilizuje wilgotność i temperaturę korzeni. Cięcie wykonuje się po przekwitnięciu, ponieważ kwiatostany zawiązują się na zeszłorocznych pędach, zwykle przez prześwietlenie i usunięcie najstarszych pędów u nasady. Sadzenie przeprowadza się najczęściej od marca do maja i od września do października, rośliny w pojemnikach także poza tymi terminami, pod warunkiem regularnego podlewania. Dojrzałe krzewy są mrozoodporne mniej więcej do -28 °C, młode nasadzenia lepiej zimują pod ściółką. W pojemniku sprawdza się objętość co najmniej 20–40 l, warstwa drenażowa i zimowa izolacja pojemnika. W nasadzeniach grupowych zachowuje się rozstawę około 0,8–1,2 m, w niskim obrzeżu 0,6–0,8 m. Z chorób może wystąpić plamistość liści, a przy nadmiernym nawodnieniu zgnilizna korzeni, ze szkodników sporadycznie mszyce lub przędziorki. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.12.2025