Itea wirginijska 'Love Child' Itea virginica 'Love Child'

Opis szczegółowy produktu

Itea wirginijska 'Love Child' - krzew liściasty z rodziny Iteaceae, naturalnie występujący w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych, gdzie zamieszkuje wilgotne skraje lasów i brzegi cieków wodnych. Odmiana sprzedawana pod nazwą 'Love Child'® ma oznaczenie odmianowe 'Bailteaone' i powstała w programie hodowlanym w Georgii jako krzyżówka Itea wirginijska 'Henry's Garnet' i 'Sarah Eve' z wyborem osobnika w 2009 roku. Odmiana została opisana i chroniona patentem roślinnym, którego właścicielem jest Bailey Nurseries. Pokrój jest zwarty, zaokrąglony do lekko wyprostowanego, z obfitym rozgałęzieniem, które tworzy gęsty krzew o wysokości około 1,2–1,5 m i szerokości 1,2–1,5 m, u młodych roślin średnio około 0,75 m wysokości i 1,0 m szerokości po dwóch latach. W czerwcu do lipca wytwarza liczne zwisające grona drobnych białych, gwiazdkowatych kwiatów, najczęściej o długości 10–15 cm, o wyraźnym słodkim zapachu. Liście są eliptyczne, latem zielone, jesienią przechodzą w odcienie czerwonobrązowe do bordowych. Po kwitnieniu tworzą się suche torebki, które mogą utrzymywać się w gronach również zimą. Sprawdzi się w kompozycji ogrodowej na wilgotnych, półcienistych stanowiskach, w pobliżu oczek wodnych, w przednich partiach grup krzewów, a także w nasadzeniach mieszanych z hortensjami, kalinami i bylinami cieniolubnymi. Jest również popularna wśród zapylaczy, takich jak pszczoły i motyle.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu do półcienia, w cieplejszych rejonach sprawdza się jasny półcień i osłonięte stanowisko, które ogranicza zimowe wysychanie pędów. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, średnio ciężkiej, z dobrym drenażem, jednocześnie toleruje stale wilgotne stanowiska i brzegi zbiorników wodnych. Zalecane pH wynosi 4,5–6,5, tolerowane jest również około 7,0. Podlewanie powinno być równomierne, szczególnie w pierwszych 1–2 sezonach po posadzeniu, później zazwyczaj toleruje krótkie okresy suszy, jednak przy długotrwałej suszy mniej zawiązuje kwiatostany. Nawożenie zazwyczaj rozwiązuje się wiosennym dodatkiem kompostu lub nawozu o powolnym działaniu, ściółka z kory lub liści stabilizuje wilgotność i temperaturę korzeni. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, ponieważ kwiatostany tworzą się na zeszłorocznym drewnie, zazwyczaj przez przerzedzenie i usunięcie najstarszych pędów u podstawy. Sadzenie najczęściej przeprowadza się od marca do maja i od września do października, w przypadku roślin w pojemnikach również poza tymi terminami, przy zapewnieniu regularnego podlewania. Dojrzałe krzewy są mrozoodporne do około -28 °C, młode nasadzenia lepiej zimują ze ściółką. W pojemniku sprawdzą się o objętości co najmniej 20–40 l, warstwa drenażowa i zimowa izolacja pojemnika. Dla nasadzeń grupowych wybiera się odstęp około 0,8–1,2 m, dla niskiego obrzeża 0,6–0,8 m. Z chorób może pojawić się plamistość liści, a przy nadmiernym uwilgoceniu gnicie korzeni, ze szkodników sporadycznie mszyce lub przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.12.2025