Jabłoń ozdobna 'Cheals Crimson' - pojemnik Malus 'Cheals Crimson'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń ozdobna 'Cheals Crimson' - sprawdzona od dawna i wysoko ceniona odmiana jabłoni ozdobnej, wyhodowana w Wielkiej Brytanii przez firmę hodowlaną J. Cheal & Sons. To sezonowe drzewo liściaste z rodziny różowatych wyróżnia się eleganckim pokrojem: w młodości rośnie wzniesione, a z wiekiem tworzy szeroko zaokrągloną koronę o lekko zwisających pędach szczytowych. Roślina osiąga docelowo 3,5–5,0 metra wysokości i 3,0–4,0 metra szerokości, dlatego doskonale sprawdza się w średniej wielkości ogrodach, przedogródkach oraz w miejskich szpalerach przyulicznych. Skrętoległe, jajowate do eliptycznych liście mają intensywnie zieloną barwę i drobno piłkowane brzegi, jesienią przebarwiają się na jasnożółto i opadają. W maju z ciemnoróżowych pąków rozwijają się gęste grona pięciokrotnych kwiatów o średnicy około 3,5 centymetra, początkowo intensywnie różowych, z czasem jaśniejących. Kwiaty są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły i wydzielają delikatny zapach. Pod koniec lata zawiązują się z nich liczne, kuliste jabłuszka o średnicy około 2,5 centymetra, wyróżniające się jaskrawoczerwoną do karminowej barwą z woskowym połyskiem. Owoce wyrastają w gęstych skupiskach, są jadalne i zawierają dużo pektyn, kwasów owocowych oraz witaminy C. Ze względu na kwaskowaty i cierpki smak nie są przeznaczone do spożycia na surowo, ale idealnie nadają się na domowe galaretki, kompoty lub jako jesienna dekoracja. Utrzymują się na gałęziach długo po opadnięciu liści i stanowią cenny pokarm dla ptaków. W kompozycjach ogrodowych jabłoń sadzi się jako soliter na trawniku lub w zestawieniu z niższymi roślinami iglastymi.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień, przy czym na słońcu kwitnienie i wybarwienie owoców są najbardziej wyraziste. Najlepsza jest gleba głębsza, próchniczna i przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna, z dobrym drenażem, najlepiej o pH 6,0–7,5. Na cięższych glebach gliniastych korzystne jest wymieszanie podłoża ze żwirem lub grubszą materią organiczną, a na bardzo suchych stanowiskach pomaga ściółka stabilizująca wilgotność. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do listopada, w zależności od rodzaju bryły korzeniowej, a po posadzeniu zaleca się regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch sezonach wegetacyjnych. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe przesuszenie, jednak długotrwała susza ogranicza kwitnienie i wielkość owoców. Zazwyczaj wystarcza umiarkowane nawożenie wiosną, a nadmiar azotu zwiększa podatność na mszyce. Cięcie ogranicza się do formującego, a później prześwietlającego, wykonywanego po kwitnieniu lub przedwiośniem, aby korona pozostała przewiewna i szybko obsychała po deszczu. W naszych warunkach klimatycznych jest to niezawodnie mrozoodporne drzewo, wytrzymujące mniej więcej do −29 °C, jednak młodym drzewom służy stanowisko osłonięte, poza zastoiskami późnowiosennych przymrozków. Przy sadzeniu soliterowym zachowuje się odstęp co najmniej 4–5 m od innych drzew i krzewów, a w luźnym żywopłocie rozstawa roślin wynosi około 1–1,5 m. Do możliwych szkodników należą mszyce i zwójki, a z chorób w niesprzyjających latach może pojawić się parch lub mączniak prawdziwy, mimo to interwencja jest potrzebna tylko wyjątkowo.

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.06. 2026