Jabłoń ozdobna 'Cheals Crimson' Malus 'Cheals Crimson'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń ozdobna 'Cheals Crimson' - sprawdzona od dawna i wysoko ceniona odmiana jabłoni ozdobnej, wyhodowana w Wielkiej Brytanii przez firmę hodowlaną J. Cheal & Sons. To sezonowe drzewo liściaste z rodziny różowatych wyróżnia się eleganckim pokrojem. W młodości rośnie wzniesiono, a w wieku dojrzałym tworzy szeroko zaokrągloną koronę o lekko przewisających pędach szczytowych. Osiąga docelową wysokość 3,5–5,0 metra i szerokość 3,0–4,0 metra, dlatego doskonale sprawdza się w średniej wielkości ogrodach, ogródkach przydomowych oraz w miejskich nasadzeniach ulicznych. Skrętoległe, jajowate do eliptycznych liście mają intensywnie zieloną barwę i delikatnie piłkowane brzegi, a jesienią przebarwiają się na jasnożółto i opadają. W maju z ciemnoróżowych pąków rozwijają się gęste grona pięciokrotnych kwiatów o średnicy około 3,5 centymetra, początkowo intensywnie różowych, z czasem coraz jaśniejszych. Kwiaty są bardzo miododajne i roztaczają delikatny zapach. Pod koniec lata rozwijają się z nich liczne, kuliste jabłuszka o średnicy około 2,5 centymetra, o jaskrawoczerwonej do karminowej barwie i woskowym połysku. Owoce rosną w gęstych skupieniach, są jadalne i zawierają dużo pektyn, kwasów owocowych oraz witaminy C. Ze względu na kwaskowaty, cierpki smak nie są polecane do bezpośredniego spożycia, ale idealnie nadają się na domowe galaretki, kompoty lub jako jesienna dekoracja. Utrzymują się na gałęziach długo po opadnięciu liści i stanowią cenne źródło pokarmu dla ptaków. W kompozycjach ogrodowych drzewo sadzi się jako soliter na trawniku lub w połączeniu z niższymi iglakami.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień, przy czym na słońcu kwitnienie i wybarwienie owoców są najbardziej obfite. Najodpowiedniejsza jest gleba głęboka, próchniczna i przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna, z dobrym drenażem, najlepiej o pH 6,0–7,5. Na ciężkich glebach gliniastych korzystne jest dodanie żwiru lub gruboziarnistej materii organicznej, a na bardzo suchych stanowiskach pomaga ściółka stabilizująca wilgotność. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do listopada, zależnie od rodzaju bryły korzeniowej, a po posadzeniu zaleca się regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch sezonach wegetacyjnych. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe przesuszenie, jednak długotrwała susza ogranicza kwitnienie i wielkość owoców. Zazwyczaj wystarcza umiarkowane nawożenie wiosną, a nadmiar azotu zwiększa podatność na mszyce. Cięcie ogranicza się do formującego, a później prześwietlającego, wykonywanego po kwitnieniu lub przedwiośniem, aby korona pozostała przewiewna i szybko obsychała po deszczu. W naszych warunkach klimatycznych jest to niezawodnie mrozoodporne drzewo, wytrzymujące mniej więcej do −29 °C, jednak młodym drzewkom służy stanowisko osłonięte, poza zastoiskami późnowiosennych przymrozków. Przy sadzeniu jako soliter zachowuje się odstęp co najmniej 4–5 m od innych drzew i krzewów, a w luźniejszym żywopłocie odległość między roślinami wynosi około 1–1,5 m. Spośród szkodników mogą wystąpić mszyce i zwójki, a z chorób w niesprzyjających latach parch lub mączniak prawdziwy, mimo to interwencja jest potrzebna tylko wyjątkowo.

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.06. 2026