Jabłoń ozdobna 'Royalty' Malus 'Royalty'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń ozdobna 'Royalty' - sprawdzona od dziesięcioleci i wysoko ceniona odmiana jabłoni ozdobnej, wyhodowana w Kanadzie w stacji badawczej Sutherland około 1958 roku. To zrzucające liście drzewo z rodziny różowatych wyróżnia się eleganckim pokrojem: w młodości rośnie zwarcie, a z wiekiem tworzy gęstą, szeroko stożkowatą do zaokrąglonej koronę. Roślina osiąga docelowo 4,0–5,5 metra wysokości i 3,0–4,0 metra szerokości, dzięki czemu nadaje się do średniej wielkości ogrodów, ogródków przed domem i parków miejskich. Skrętoległe, jajowate liście mają intensywnie purpurowo-winną barwę z wyraźnym połyskiem i zachowują ją przez cały sezon wegetacyjny aż do jesiennego opadania. W maju z ciemnych pąków rozwijają się gęste grona pięciokrotnych kwiatów o średnicy około 3,5–4,0 centymetra, w kolorze intensywnie rubinowym do purpurowoczerwonego. Kwiaty są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły i roztaczają delikatny zapach. Pod koniec lata rozwijają się z nich liczne, kuliste jabłuszka o średnicy około 1,5 centymetra, wyróżniające się ciemnoczerwoną do purpurowej barwą. Owoce rosną w gęstych skupieniach, są jadalne i zawierają dużo pektyn, kwasów owocowych i witaminy C. Ze względu na kwaskowaty, cierpki smak nie są poszukiwane do bezpośredniego spożycia, ale doskonale nadają się na domowe galaretki, kompoty lub jako jesienna dekoracja. Utrzymują się na gałęziach długo w zimę i stanowią cenne źródło pokarmu dla ptaków. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako soliter na trawniku lub w zestawieniu z kontrastowo jasnymi iglakami.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień, przy czym na słońcu kwitnienie i wybarwienie owoców są najbardziej wyraziste. Najlepsza jest gleba głębsza, próchniczna i przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna i dobrze zdrenowana, najlepiej o pH 6,0–7,5. Na cięższych glebach gliniastych korzystne jest wymieszanie podłoża ze żwirem lub grubszą materią organiczną, a na bardzo suchych stanowiskach pomaga ściółka, która stabilizuje wilgotność. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do listopada, zależnie od rodzaju bryły korzeniowej, a po posadzeniu zaleca się regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch sezonach wegetacyjnych. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe przesuszenie, jednak długa susza ogranicza kwitnienie i wielkość owoców. Zwykle wystarcza umiarkowane nawożenie wiosną, a nadmiar azotu zwiększa podatność na mszyce. Cięcie ogranicza się do formującego, a później prześwietlającego, wykonywanego po kwitnieniu lub przedwiośniem, aby korona pozostała przewiewna i szybko obsychała po deszczu. W polskich warunkach klimatycznych jest to niezawodnie mrozoodporne drzewo, wytrzymujące do około −29 °C, młodym drzewom służy jednak osłonięte stanowisko poza zastoiskami późnowiosennych przymrozków. Przy sadzeniu jako soliter zachowuje się odstęp co najmniej 4–5 m od innych drzew i krzewów, a w luźniejszym żywopłocie odległość między roślinami wynosi około 1–1,5 m. Do możliwych szkodników należą mszyce i zwójki, z chorób w niesprzyjających latach może pojawić się parch lub mączniak prawdziwy, mimo to interwencja jest potrzebna tylko wyjątkowo.

Autor: Kristýna | Rewizja: 01.06. 2026