Jabłoń ozdobna PERPETU 'Evereste' Malus PERPETU 'Evereste'

Opis szczegółowy produktu

Jabłoń ozdobna PERPETU 'Evereste' - należy do nowoczesnych, zdrowych i niezawodnych odmian wyhodowanych we Francji w programie INRA Angers w latach 70. XX wieku. Tworzy niewielki krzew lub drzewo o mocnym szkielecie i regularnej koronie, w naszych warunkach klimatycznych zwykle o wysokości 4–6 m i szerokości 3–5 m, dlatego dobrze sprawdza się także w przeciętnym ogrodzie, gdzie pożądany jest całoroczny efekt bez wymagającej pielęgnacji. Liście są skrętoległe, jajowate do płytko klapowanych, latem soczyście zielone, jesienią często przebarwiają się na odcienie żółte do pomarańczowych. W kwietniu i maju cała korona okrywa się białymi kwiatami, często rozwijającymi się z różowych pąków, które dostarczają wczesnego pyłku i nektaru. Od końca lata dojrzewają drobne pomarańczowoczerwone jabłuszka (ok. 2–3 cm), które mogą utrzymywać się na gałęziach długo w zimę i są cenione zarówno jako pokarm dla ptaków, jak i dekoracja do kompozycji florystycznych. Dzięki wysokiej odporności na parch, mączniaka prawdziwego i zarazę ogniową odmiana 'Evereste' znajduje zastosowanie nie tylko jako soliter, lecz także w nasadzeniach prowadzonych bardziej ekologicznie, a czasem również jako zapylacz w sadach. W kompozycjach dobrze łączy się z trawami ozdobnymi, wiosennymi roślinami cebulowymi, jesiennymi bylinami i ciemnymi iglakami, na których tle wyróżnia się kontrast kwiatów i owoców.

Uprawa:  Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień, na słońcu kwitnienie jest najobfitsze, a owoce najintensywniej wybarwione. Najodpowiedniejsza jest gleba głęboka, próchniczna i przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna i dobrze zdrenowana, najlepiej o pH 6,0–7,5. Na ciężkich glebach gliniastych korzystne jest wymieszanie podłoża ze żwirem lub grubszą materią organiczną, na bardzo suchych stanowiskach pomaga ściółka, która stabilizuje wilgotność. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do listopadu, zależnie od rodzaju bryły korzeniowej, po posadzeniu zaleca się regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w pierwszych dwóch sezonach wegetacyjnych. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe przesuszenie, długotrwała susza ogranicza jednak kwitnienie i wielkość owoców. Zwykle wystarcza umiarkowane nawożenie wiosną, przenawożenie azotem zwiększa podatność na mszyce. Cięcie ogranicza się do formującego, a później prześwietlającego, wykonywanego po kwitnieniu lub przedwiośniem, aby korona pozostała przewiewna i szybko obsychała po deszczu. W polskim klimacie to niezawodnie mrozoodporne drzewo, wytrzymujące ok. −29 °C, młodym drzewkom służy jednak osłonięte stanowisko poza zastoiskami późnowiosennych przymrozków. Przy sadzeniu jako soliter zachowuje się odstęp co najmniej 4–5 m od innych drzew i krzewów, w luźniejszym żywopłocie rośliny sadzi się w odstępach ok. 1–1,5 m. Do możliwych szkodników należą mszyce i zwójki, z chorób w niesprzyjających latach może pojawić się parch lub mączniak prawdziwy, mimo to zabiegi ochronne są potrzebne tylko wyjątkowo.

Autor: Nikol | Rewizja: 15.12.2025