Jagoda kamczacka 'Docz' Velikana Lonicera kamtschatica 'Docz' Velikana

Opis szczegółowy produktu

Jagoda kamczacka 'Docz' Velikana - należy do rosyjskich odmian wyhodowanych z populacji pochodzących z Syberii. Krzew ma pokrój wzniesiony do lekko rozłożystego, w wieku dojrzałym osiąga około 1,5–1,8 m wysokości i 1,2–1,5 m szerokości. Pędy są gęsto rozgałęzione, o szarobrązowej korze. Liście są naprzeciwległe, odwrotnie jajowate do eliptycznych, o długości 3–6 cm, z wierzchu matowozielone, od spodu jaśniejsze. Wiosną, w marcu i kwietniu, w kątach liści pojawiają się drobne jasnożółte kwiaty, które dobrze znoszą wiosenne przymrozki. Rozwijają się z nich wydłużone, 2–3 cm długości, niebieskofioletowe owoce pokryte woskowym nalotem, o masie około 1,8–2,5 g. Miąższ jest soczysty, słodki do słodko-kwaśnego, z nutami borówki czarnej i czarnej porzeczki. Owoce dojrzewają zwykle w drugiej połowie maja i w czerwcu, nie opadają i nadają się do bezpośredniego spożycia, mrożenia, a także do wyrobu dżemów i soków. Jagoda kamczacka jest ceniona również za wysoką zawartość witaminy C, antocyjanów i innych naturalnych barwników, które wzbogacają dietę i podnoszą jej wartość odżywczą. W nasadzeniach jadalnych dobrze uzupełnia porzeczki, agrest i drobne rośliny pestkowe, a w mniejszych ogrodach sprawdza się także jako swobodnie rosnący, jadalny żywopłot.

Uprawa: Długotrwale znosi zimowe temperatury znacznie poniżej −30 °C, a kwiaty wytrzymują krótkotrwałe wiosenne przymrozki sięgające kilku stopni poniżej zera, co zapewnia niezawodny plon także w chłodniejszych regionach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie najobficiej zawiązuje owoce, a te dobrze się wybarwiają. W lekkim półcieniu również rośnie, jednak zbiory bywają nieco mniejsze. Stanowisko powinno być raczej osłonięte, ale dobrze przewiewne, bez długotrwale podmokłej gleby. Gleba najlepiej średnio ciężka do lżejszej, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, przepuszczalna, o wyższej zawartości próchnicy i odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, w zakresie pH około 6–7. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, zbite i stale podmokłe, a także skrajnie kwaśne podłoża przeznaczone dla roślin wrzosowiskowych. Rośliny sadzi się najczęściej wiosną lub jesienią, sadzonki w pojemniku można sadzić od wiosny do jesieni, z obfitym podlaniem po posadzeniu. Zalecana rozstawa w ogrodzie wynosi około 1–1,5 m między krzewami i 2–3 m między rzędami. W pierwszych latach wykonuje się jedynie lekkie cięcie formujące i sanitarne, usuwając słabe, krzyżujące się lub uszkodzone pędy. Mniej więcej po 6–7 latach rozpoczyna się stopniowe odmładzanie, polegające na corocznym wycinaniu przy ziemi części najstarszych gałęzi i pozostawianiu młodszych, plenniejszych pędów. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszym roku po posadzeniu oraz w dłuższych okresach suszy, poza tym roślina stosunkowo dobrze znosi krótkotrwałą suszę. Nawożenie prowadzi się według zasad obowiązujących dla krzewów owocowych – wiosną warto podać kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu, latem ogranicza się wyższe dawki azotu, aby pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą. Powierzchnię pod krzewami utrzymuje się wyściółkowaną skoszoną trawą, liśćmi lub zrębkami, co ogranicza parowanie i wzrost chwastów. Jagoda kamczacka jest zazwyczaj zdrowa, tylko wyjątkowo pojawiają się mszyce lub mączniak prawdziwy, a przy dobrej kondycji roślin zwykle wystarcza delikatna pielęgnacja o charakterze zapobiegawczym. W kompozycjach sprawdza się w mieszanych nasadzeniach jadalnych, w niższych swobodnych żywopłotach, a także jako soliter w pobliżu miejsca wypoczynku, gdzie wygodnie zbiera się wczesne owoce. Ponieważ okres wegetacyjny na Syberii jest krótki, liście zasychają już w ciągu lipca.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.12.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy jagody kamczackiej