Jagoda kamczacka 'Maxines Opus®' Lonicera kamtschatica 'Maxines Opus®'

Opis szczegółowy produktu

Jagoda kamczacka 'Maxines Opus®' - amerykańska odmiana japońskiego haskapu, wyhodowana przez Maxine M. Thompson w Corvallis w amerykańskim stanie Oregon. Została wyselekcjonowana w 2012 roku z krzyżówki linii ‘84-105’ i ‘65-18’. Wyróżnia się dużymi, jędrnymi owocami, wysoką zawartością cukrów, słodko-kwaskowatym, deserowym smakiem i dobrą plennością. Rośnie silnie, szeroko i rozłożyście, przy czym wyraźniej rozrasta się na boki niż w górę. Około pięcioletni krzew osiąga mniej więcej 1,1 m wysokości i 1,7 m szerokości. Pędy są dobrze rozgałęzione i tworzą bardziej otwartą koronę. Odmiana ma średnio silny do silniejszego wzrostu. Liście są naprzeciwległe, zielone, eliptyczne do podłużnie jajowatych, jesienią opadają. Krzew rozpoczyna wegetację bardzo wcześnie wiosną, co jest typowe dla suchodrzewów o jadalnych niebieskich owocach. Kwitnie bardzo wcześnie wiosną, mniej więcej w marcu i kwietniu. Kwiaty są drobne, kremowobiałe do białych, rurkowate i pojawiają się parami. Odznaczają się wysoką odpornością na niskie temperatury wiosną. Owoce są duże, mają około 2,3 cm długości i 1,5 cm szerokości, przy średniej masie około 2,2 g. Mają charakterystyczny eliptyczny do baryłkowatego kształt, a wierzchołek owocu jest nieco spłaszczony. Skórka jest ciemnoniebieska do ciemnoniebieskofioletowej i pokryta wyraźnym, jaśniejszym woskowym nalotem. Miąższ jest jędrny, soczysty i bardzo wysokiej jakości smakowej. Smak jest słodki do słodko-kwaskowatego, harmonijny, z delikatną, orzeźwiającą kwaskowatością. Zawartość cukrów sięga około 15 °Brix, dzięki czemu odmiana należy do słodszych w smaku. Po zerwaniu owoce mają suchą bliznę po szypułce, nie cieką i dobrze zachowują jędrność. Dojrzewa średnio wcześnie, około 60 dni po pełni kwitnienia. W warunkach Oregonu zbiór przypada mniej więcej na okres od 27 maja do 5 czerwca, w Europie Środkowej, w zależności od regionu i przebiegu wiosny, można liczyć przede wszystkim na okres od końca maja do pierwszej połowy czerwca. Dojrzałe owoce dobrze trzymają się krzewu i nie są szczególnie podatne na przedwczesne opadanie. Odmiana jest bardzo plenna. U pięcioletnich krzewów podaje się zbiór nawet około 3 kg owoców z jednego krzewu. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, mrożenia, a także na dżemy, soki, syropy, koktajle, kompoty, desery i do innego przetwórstwa.

Uprawa: Długotrwale znosi zimowe temperatury znacznie poniżej −30 °C, a kwiaty wytrzymują krótkotrwałe wiosenne przymrozki sięgające kilku stopni poniżej zera, co umożliwia pewny plon także w chłodniejszych regionach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie zawiązuje najwięcej owoców i dobrze się one wybarwiają. Rośnie również w lekkim półcieniu, jednak zbiór bywa wtedy nieco mniejszy. Stanowisko powinno być raczej osłonięte, ale dobrze przewiewne, bez długotrwale podmokłej gleby. Gleba najlepiej średnio ciężka do lżejszej, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, dobrze przepuszczalna, o wyższej zawartości próchnicy i lekko kwaśnym do obojętnego odczynie, w zakresie pH około 6–7. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, zbite i stale podmokłe, a także skrajnie kwaśne podłoża przeznaczone dla roślin wrzosowatych. Rośliny sadzi się najczęściej wiosną lub jesienią, sadzonki w pojemniku można sadzić od wiosny do jesieni, z obfitym podlaniem po posadzeniu. Zalecana rozstawa w ogrodzie wynosi około 1–1,5 m między krzewami i 2–3 m między rzędami. W pierwszych latach wykonuje się jedynie lekkie cięcie formujące i sanitarne, usuwając słabe, krzyżujące się lub uszkodzone pędy. Mniej więcej po 6–7 latach rozpoczyna się stopniowe odmładzanie, podczas którego co roku wycina się przy podstawie część najstarszych gałęzi, pozostawiając młodsze, plenniejsze pędy. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy, poza tym jagoda kamczacka stosunkowo dobrze znosi krótkie susze. Nawożenie prowadzi się według zasad dla krzewów owocowych – wiosną warto dodać kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu, latem ogranicza się wyższe dawki azotu, aby drewno zdążyło zdrewnieć przed zimą. Powierzchnię pod krzewami utrzymuje się wyściółkowaną skoszoną trawą, liśćmi lub zrębkami, co ogranicza parowanie i wzrost chwastów. Jagoda kamczacka jest na ogół zdrowa, jedynie wyjątkowo pojawiają się mszyce lub mączniak prawdziwy. Przy dobrej kondycji roślin zwykle wystarcza łagodna, profilaktyczna pielęgnacja. W kompozycjach sprawdza się w jadalnych nasadzeniach mieszanych, w niższych żywopłotach swobodnych, a także jako soliter w pobliżu miejsca wypoczynku, gdzie można wygodnie zbierać wczesne owoce.

Więcej na: Instrukcja uprawy jagody kamczackiej

Autor: Kamila | Rewizja: 7. 9. 2026