Jałowiec Pfitzera 'Lemon Hill' Juniperus × pfitzeriana 'Lemon Hill'

Opis szczegółowy produktu

Jałowiec Pfitzera 'Lemon Hill' - ta odmiana po 10 latach osiąga 90–100 cm wysokości i około 1,5 m szerokości. Rośnie raczej przy ziemi. Jest to krzew o rozłożystym pokroju. Igły są miękkie, o szaroniebieskim odcieniu. Na końcach gałęzi pojawia się delikatny cytrynowy odcień. W cieplejszym klimacie może rosnąć szybciej. 

Jałowiec Pfitzera to mieszaniec jałowca chińskiego i jałowca sabińskiego (Juniperus chinensis × Juniperus sabina), należący do najpopularniejszych ozdobnych iglaków do nasadzeń w ogrodach i w zieleni miejskiej. Ceniony jest za płożący lub rozłożysty wzrost, gęste rozgałęzienie, intensywnie zielone lub niebieskozielone igły oraz doskonałą podatność na formowanie. W formie podstawowej tworzy szeroko rozłożysty, lekko wzniesiony krzew, dorastający do około 1,5–2 metrów wysokości i nawet 3–4 metrów szerokości. Liście są przeważnie łuskowate, na młodszych pędach mogą być także igiełkowate, miękkie i przyjemne w dotyku. Ich barwa jest zwykle intensywnie zielona lub zielononiebieska, w zależności od odmiany. Dzięki szerokiemu pokrojowi idealnie nadaje się jako roślina okrywowa na większe powierzchnie, do obsadzania skarp, na żywopłoty lub jako dominanta w grupach iglaków. Jałowiec Pfitzera jest w naszych warunkach klimatycznych w pełni mrozoodporny i bardzo długowieczny. Ze względu na niewielkie wymagania pielęgnacyjne i wysoką wartość ozdobną jest słusznie chętnie wykorzystywany w nasadzeniach prywatnych i publicznych.

Uprawa:  Jałowce są w zasadzie roślinami mało wymagającymi w uprawie, zarówno gatunki okrywowe, jak i wzniesione, rosnące najczęściej kolumnowo. Tworzą liście igiełkowate lub łuskowate. Szyszkojagody są kuliste, mniej więcej wielkości ziarnka grochu. Preferują stanowiska słoneczne lub półcieniste, przy czym chętniej rosną w słońcu. Dobrze znoszą wszystkie typy gleb – kamieniste, wapienne i kwaśne. Młode rośliny wymagają regularnego podlewania (bez przelewania), w wieku dojrzałym dobrze znoszą krótkotrwałą suszę. Nie przeszkadzają im także stanowiska wystawione na wiatr. Rozmnaża się je przez sadzonki – latem pod osłonami, jesienią bezpośrednio na miejscu docelowym. Rośliny dobrze znoszą również cięcie, które sprzyja dalszemu rozgałęzianiu się.