Jałowiec sabiński 'Blue Sparkle' Juniperus sabina 'Blue Sparkle'

Opis szczegółowy produktu

Jałowiec sabiński 'Blue Sparkle' - niski, stopniowo rozrastający się wszerz iglak. Ma atrakcyjne zielononiebieskie igły, typowe dla większości jałowców. W wieku dojrzałym osiąga około 100 cm wysokości i około 150 cm szerokości. Jest idealną rośliną na suche gleby, dlatego dobrze sprawdza się w ogrodach skalnych. To zimozielony soliter. 

Jałowiec sabiński - znany również jako sawina, to nisko rosnący, rozesłany aż do płożącego iglak, który wyróżnia się małymi wymaganiami i zdolnością szybkiego okrywania gleby. Należy do bardzo odpornych roślin drzewiastych, które radzą sobie nawet w niekorzystnych warunkach, dlatego idealnie nadaje się do sadzenia na skarpach, suchych stanowiskach lub w ogrodach skalnych. Ten jałowiec tworzy gęsty, szeroko rozpostarty krzew, który zwykle dorasta do 0,3–0,8 m wysokości, a jego szerokość może sięgać nawet 2 m. Igły są krótkie, łuskowate lub igiełkowate, ciemnozielone, często o silnym aromatycznym zapachu, wyczuwalnym zwłaszcza po roztarciu – zapach bywa intensywny i charakterystyczny. Roślina jest dwupienna i wytwarza małe, kuliste szyszkojagody. Dzięki niskiemu wzrostowi, odporności i małym wymaganiom jałowiec sabiński jest idealną rośliną okrywową, na przykład do umacniania skarp, sadzenia w trudnych miejscach lub łączenia z bylinami i innymi iglakami. W uprawie należy liczyć się z jego wyrazistym zapachem oraz z tym, że wszystkie części rośliny są trujące – zwłaszcza w ogrodach, w których przebywają małe dzieci lub zwierzęta domowe, miejsce sadzenia warto wybrać z rozwagą.

Uprawa: Jałowce to rośliny drzewiaste w zasadzie mało wymagające w uprawie, zarówno gatunki okrywowe, jak i wzniesione, najczęściej o pokroju kolumnowym. Tworzą liście igiełkowate lub łuskowate (igły). Szyszkojagody są kuliste, mniej więcej wielkości ziarnka grochu. Preferują stanowiska słoneczne lub półcieniste, przy czym bardziej odpowiada im słońce. Dobrze znoszą wszystkie typy gleb – kamieniste, wapienne i kwaśne. Młode rośliny wymagają regularnego podlewania (bez przelewania), w wieku dojrzałym dobrze znoszą krótkotrwałą suszę. Nie przeszkadzają im również stanowiska wystawione na wiatr. Rozmnaża się je przez sadzonki – latem pod szkłem, jesienią bezpośrednio na stanowisku. Rośliny dobrze znoszą także cięcie, które pobudza je do dalszego rozkrzewiania.