Jarzębogruszka 'Grusza Tatarska' Sorbopyrus 'Tatar Pear'

Opis szczegółowy produktu

Gruszojarzęb 'Tatarova hrušeň' – unikalna hybryda gruszy i jarzębiny, która należy do wysokoplonujących drzew owocowych cenionych za swoje pyszne owoce. Dojrzewa w sierpniu i wrześniu. Charakteryzuje się umiarkowanie bujnym wzrostem, w dorosłości osiąga wysokość około 4 do 5 metrów i tworzy przejrzystą, lekko rozłożystą koronę z dobrym rozgałęzieniem, którą łatwo formuje się i utrzymuje poprzez cięcie. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, o nasyconym zielonym kolorze z delikatnie filcowatym spodem, a przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie w maju obfitością białych kwiatów, które skutecznie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Podczas zbiorów zbiera się średniej wielkości owoce o gruszkowatym kształcie. Miąższ jest zwarty, bardzo soczysty i wyróżnia się pysznym, słodkim smakiem z delikatnym aromatem. Owoce są bogate w witaminę C, składniki mineralne, naturalne cukry i błonnik, które przyczyniają się do ogólnego wzmocnienia organizmu. Dzięki swojemu niezwykłemu pochodzeniu, doskonałemu smakowi owoców i ogólnej odporności stanowi cenny nabytek do każdego ogrodu.

Uprawa: Jarząbko-grusza preferuje pełne słońce, w cieplejszym, osłoniętym miejscu drewno i owoce dojrzewają regularniej, ale toleruje również lekki półcień. Gleba powinna być głęboka, przepuszczalna i próchniczna, najlepiej gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, o pH około 6,0–7,5. Ciągłe przemoczenie pogarsza stan zdrowotny, natomiast umiarkowanie wilgotna gleba sprzyja wzrostowi pędów owoconośnych. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), po posadzeniu zaleca się ściółkowanie i regularne podlewanie przez pierwsze 2 lata. Cięcie zazwyczaj nie jest wymagające, zazwyczaj wystarcza przerzedzenie korony pod koniec zimy i usunięcie konkurencyjnych gałęzi, aby po deszczu szybko schła. Kwitnienie jest późniejsze, dlatego kwiaty są mniej zagrożone wiosennymi przymrozkami. Gatunek jest często opisywany jako samopylny, jednak wyższe plonowanie zazwyczaj wspiera obecność kwitnącej jednocześnie gruszy w zasięgu zapylaczy. Zbiór najczęściej przypada na połowę września do października, owoce pozostawia się do krótkiego dojrzewania, kiedy miękną i rozwijają aromat. Owocowanie rozpoczyna się później, często po 8–10 latach, nagrodą jest długowieczne drzewo. Dojrzałe drewno jest mrozoodporne do około -30 °C. W ogrodzie sprawdza się rozstawa około 4–5 m, w mniejszych przestrzeniach opłaca się prowadzenie na słabszej podkładce. Spośród chorób może pojawić się parch lub rdza, przy przewiewnej koronie i zrównoważonym odżywianiu stan zdrowia jest zazwyczaj dobry.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.3.2026