Jarzębogruszka uszkowata Sorbopyrus auricularis

Opis szczegółowy produktu

Jarzębogruszka uszkowata - międzygatunkowa krzyżówka gruszy i jarząbu. W formie drzewa dorasta do 12 m wysokości, w formie krzewu do 4–5 m. Jest mrozoodporna do -30 °C. Ma wzniesiony, stożkowaty pokrój i rośnie bardzo bujnie. Liście osiągają do 5 cm długości i kształtem przypominają raczej liście jabłoni niż gruszy. Jesienią przebarwiają się na brązowożółte do czerwonożółtych barw. Kwitnie w maju, i to bardzo obficie. Kwiaty są białe i samopylne. Z kwiatów rozwijają się później owoce o wielkości do 5 cm. Owocem są kuliste do gruszkowatych jabłka zebrane w obfite owocostany na wspólnej szypułce. Zawierają kilka drobnych nasion, które jednak najczęściej są niewykształcone i dlatego słabo kiełkują. Niedojrzałe owoce są kutnerowate, a po dojrzeniu przybierają pomarańczowo-czerwonożółtą barwę. Dojrzewają w połowie września i mają bardzo dobry, przyjemnie słodki smak. Niestety z powodu wczesnego mączenia miąższu można je przechowywać tylko krótko.

Uprawa: Jarzębogruszka preferuje pełne słońce, w cieplejszym, osłoniętym miejscu drewno i owoce dojrzewają regularniej, znosi jednak także lekki półcień. Odpowiednia jest gleba głębsza, przepuszczalna i próchniczna, najlepiej gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o pH około 6,0–7,5. Stałe zawilgocenie pogarsza zdrowotność, natomiast umiarkowanie wilgotna gleba sprzyja wzrostowi pędów owoconośnych. Sadzi się wiosną w marcu–kwietniu lub jesienią w październiku–listopadzie, po posadzeniu sprawdza się ściółkowanie i regularne podlewanie przez pierwsze 2 lata. Cięcie nie jest wymagające, zwykle wystarczy prześwietlenie korony pod koniec zimy i usunięcie konkurujących gałęzi, aby po deszczu szybko obsychała. Kwitnienie jest późniejsze, dlatego kwiaty są mniej narażone na wiosenne przymrozki. Gatunek jest często opisywany jako samopylny, jednak obfitsze zawiązywanie owoców zwykle wspiera obecność kwitnącej w tym samym czasie gruszy w zasięgu lotu owadów zapylających. Zbiór przypada najczęściej od połowy września do października, owoce pozostawia się na krótko do dojrzenia, aż zmiękną i rozwiną aromat. Owocowanie rozpoczyna się później, często po 8–10 latach, nagrodą jest jednak długowieczne drzewo. Dojrzałe drewno jest mrozoodporne do około -30 °C. W ogrodzie zaleca się rozstawę około 4–5 m, w mniejszych przestrzeniach opłaca się prowadzenie na słabiej rosnącej podkładce. Z chorób może pojawić się parch lub rdza, przy przewiewnej koronie i zrównoważonym nawożeniu zdrowotność jest zwykle dobra.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.3. 2026