Jaśmin wielokwiatowy Jasminum polyanthum

Opis szczegółowy produktu

Jaśmin wielokwiatowy - zimozielony lub półzimozielony gatunek pnący z rodziny oliwkowatych. Pochodzi z południowo-zachodnich Chin, gdzie rośnie w zaroślach i na skrajach lasów, w rejonach o wilgotniejszym lecie i jaśniejszej zimie. Nie jest odmianą, lecz gatunkiem botanicznym, cenionym przede wszystkim za bardzo silny, słodki zapach i wczesne kwitnienie. Tworzy cienkie, owijające się pędy, które przy podporze mogą wydłużyć się do około 2–4 m, w pojemnikach utrzymuje się je jednak zwykle krótsze dzięki cięciu i przywiązywaniu. Liście są naprzeciwległe, nieparzystopierzaste, średnio- do ciemnozielonych, a na młodych pędach wyglądają delikatnie, świeżo i lekko błyszcząco. Największą ozdobą są różowo do purpurowo nabiegłe pąki, które od lutego do kwietnia, czasem już od stycznia lub nawet do maja, zależnie od temperatury i światła, otwierają się w drobne, białe, gwiaździste kwiaty zebrane w obfite wiechy. W czasie kwitnienia roślina przypomina pachnący obłok, a we wnętrzu lub w ogrodzie zimowym z łatwością wypełnia zapachem całe otoczenie. Sprawdza się jako przenośne pnącze do pojemników, ogrodów zimowych, jasnych korytarzy, na klatki schodowe, do łuków, kratek oraz lekkich podpór na tarasie. W ciepłej porze roku może stać na zewnątrz, gdzie dobrze uzupełnia nasadzenia w stylu śródziemnomorskim.

Uprawa: W warunkach klimatycznych Polski Jaśmin wielokwiatowy najlepiej uprawiać jako roślinę w przenośnym pojemniku lub do ogrodu zimowego, ponieważ nie jest gatunkiem mrozoodpornym w gruncie. Krótkotrwale znosi jedynie niewielki spadek temperatury, do około 0 °C, czasem nieco poniżej, jednak dłuższy mróz uszkadza liście i pędy. Zimowanie odbywa się więc we wnętrzu. Zawiązywaniu pąków sprzyja jasne stanowisko i chłodniejsze zimowanie w temperaturze około 8–13 °C, natomiast w okresie wzrostu i kwitnienia odpowiada mu zwykła temperatura pokojowa. Najlepiej rośnie w bardzo jasnym miejscu z rozproszonym światłem lub ze słońcem porannym albo wieczornym, latem na osłoniętym tarasie także w pełnym świetle, po stopniowym zahartowaniu. Odpowiednie jest próchniczne, lekkie i przepuszczalne podłoże z drenażem, najlepiej o pH około 6,0–6,5. Podlewanie powinno być regularne, ale bez stałego przemoczenia, a między kolejnymi dawkami warto pozwolić wierzchniej warstwie podłoża lekko przeschnąć. W okresie wzrostu zaleca się umiarkowane nawożenie nawozem do roślin kwitnących, po przekwitnieniu można skrócić pędy i uformować roślinę. Kwiaty tworzą się na dojrzałych pędach, dlatego cięcia nie wykonuje się tuż przed okresem zawiązywania pąków. Latem roślina może rosnąć bujniej i potrzebuje podpory, przywiązywania oraz okresowego uszczykiwania. Mogą pojawić się przędziorki, mszyce, misecznik lub opadanie pąków przy suchym powietrzu, przelaniu albo niedoborze światła. Szerokość rośliny zależy głównie od prowadzenia przy podporze i cięcia, w pojemniku utrzymuje się ją często na poziomie około 0,6–1,2 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.03.2026