Jaśminowiec 'Snowbelle' Philadelphus 'Snowbelle'

Opis szczegółowy produktu

Jaśminowiec 'Snowbelle' - zrzucający liście kultivar jaśminowca, który powstał w Kanadzie i zdobył popularność w ogrodach przede wszystkim dzięki kompaktowemu wzrostowi i niezwykle obfitemu kwitnieniu. Został wyhodowany przez Donalda R. Sampsona w Ottawie i wprowadzony na rynek w pierwszej połowie lat 60. XX wieku. Należy do kultivarów odpowiednich zwłaszcza do mniejszych ogrodów, gdzie zapewnia taki sam efekt jak potężniejsze jaśminowce, ale na znacznie mniejszej przestrzeni. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 1,2–1,5 m oraz szerokość około 1–1,3 m. Korona jest gęsta, regularnie rozgałęziona i tworzona przez mocne, pionowe pędy, których końce z wiekiem delikatnie się pochylają. Liście są jajowato-lancetowate, intensywnie zielone, drobno piłkowane i tworzą świeże tło dla mnóstwa kwiatów. Jesienią przebarwiają się na jasnożółte odcienie, jednak główną wartością dekoracyjną pozostaje przede wszystkim obfite letnie kwitnienie. W czerwcu i na początku lipca na pędach z zeszłego roku pojawiają się gęste pęki pełnych, śnieżnobiałych kwiatów o średnicy około 4 do 6 cm. Ich liczba jest na tyle duża, że podczas pełnego kwitnienia zakrywają znaczną część liści. Kwiaty wydzielają wyraźny, słodki zapach przypominający kwiaty pomarańczowca, dzięki czemu jaśminowiec często nazywany jest fałszywym jaśminem. Zapach jest najintensywniejszy podczas ciepłych, słonecznych dni i wieczorów, kiedy przyjemnie rozchodzi się w okolicy tarasu lub miejsca wypoczynku. Kwiaty stanowią jednocześnie źródło pyłku i nektaru dla pszczół, trzmieli oraz innych owadów zapylających.

Uprawa: Najlepiej prosperuje na stanowisku słonecznym do półcienistego, w lekkim zaciszu, a także w miejscach bardziej otwartych. Odpowiada mu zwykła gleba ogrodowa, raczej gliniasta, przepuszczalna i średnio wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. W cięższych, podmokłych glebach zaleca się poprawę struktury piaskiem i kompostem oraz wykonanie lekkiej drenacji. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszym roku po posadzeniu i podczas dłuższego okresu suszy, starsze krzewy znoszą krótkotrwałą suszę. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub wolno działającym nawozem do krzewów kwitnących. Sadzenie może odbywać się przez cały sezon, w grupach krzewów stosuje się rozstawy około 1–1,2 m. Po przekwitnięciu wykonuje się cięcie prześwietlające, podczas którego część najstarszych pędów usuwa się u samej nasady, co sprzyja tworzeniu młodego, kwitnącego drewna. Dojrzałe rośliny znoszą spadki temperatury do około -25 °C, młode krzewy warto chronić ściółką w części korzeniowej. Choroby i szkodniki pojawiają się raczej rzadko, krzew najlepiej rośnie na glebie nieprzemoczonej i na przewiewnym stanowisku.

Autor: Jana | Rewizja: 29.07.2026