Jastrun 'Laspider' - Leucanthemum x superbum 'Laspider' Leucanthemum x superbum 'Laspider'

Opis szczegółowy produktu

Stokrotka 'Laspider' – nowoczesna odmiana stokrotki wielkokwiatowej, wyhodowana ze względu na zwarty pokrój, mocne łodygi i długi okres kwitnienia. Grupa Leucanthemum × superbum powstała w wyniku skrzyżowania kilku europejskich stokrotek, głównie taksonów górskich i łąkowych. Odmiana 'Laspider' tworzy gęste, regularne kępy o wysokości ok. 35–45 cm i szerokości ok. 40 cm. Od czerwca do sierpnia pojawiają się duże, proste wiechy o średnicy 8–10 cm z czysto białymi kwiatami w kształcie linguine i charakterystycznym żółtym środkiem. Kwiaty rosną na mocnych, pionowych łodygach, które dobrze znoszą wiatr i letnie deszcze. Liście są ciemnozielone, lancetowate i tworzą zwartą kępę. Odmiana ta znajduje zastosowanie w naturalnych i nowoczesnych kompozycjach bylinowych, w przednich częściach rabat kwiatowych, w ogrodach wiejskich oraz w pojemnikach na tarasach. Białe kwiaty tworzą wyrazisty kontrast z lawendą, szałwią, jeżówkami, rozchodnikami i pięknymi trawami ozdobnymi. Kwiaty nadają się również do cięcia i wytrzymają kilka dni w wazonie. Roślina ta przyciąga pszczoły, motyle i kolibry, a także przyczynia się do bioróżnorodności ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w najcieplejszych rejonach toleruje lekki popołudniowy cień, ale aby obficie kwitnąć, potrzebuje co najmniej 6 godzin światła dziennie. Wybierz przewiewne stanowisko w zacisznym miejscu, umiarkowany przepływ powietrza ogranicza choroby, podczas gdy silny wiatr może łamać wyższe łodygi, które wtedy należy podwiązać. Idealne jest mikroklimat bez zimowego nadmiernego nawodnienia i miejsc, gdzie gromadzi się woda. Gleba powinna być średnio żyzna, próchnicza, ale dobrze przepuszczalna, w ciężkich glinach należy dodać żwir, piasek lub perlit i zawsze zadbać o drenaż, ponieważ nadmierne nawodnienie prowadzi do gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Zalecane pH to lekko kwaśne do neutralnego (około 5,5–6,5, często podawana jest również tolerancja na neutralne). Sadzenie jest możliwe wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (wrzesień–październik), rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, zapewniając odpowiednie nawadnianie. Po posadzeniu podlewaj regularnie do ukorzenienia, potem raczej obficie i rzadziej, krótkie okresy suszy znosi stosunkowo dobrze, długie upały skracają kwitnienie, dlatego w upały zapewnij głębokie podlewanie około 1 raz w tygodniu. Nawoź oszczędnie: wiosną kompostem lub zbilansowanym nawozem, z azotem ostrożnie, aby pędy się nie pokładały. Cięcie polega głównie na bieżącym usuwaniu przekwitłych kwiatostanów, po głównej fali kwitnienia można roślinę lekko przyciąć dla powtórnego kwitnienia, a jesienią skrócić łodygi przy ziemi; dla długowieczności kępy dziel co 2–3 lata. Ściółkuj cienką warstwą kompostu lub żwiru, ale nie dopuść, aby ściółka przylegała do szyjki korzeniowej. W pojemniku wybierz większą doniczkę, bardzo przepuszczalny substrat z warstwą drenażową i zimą chroń pojemnik przed długotrwałym przemoczeniem (np. pod zadaszeniem). Dla początkujących kluczowe jest, aby nie przelewać roślin i nie uprawiać ich w nieprzepuszczalnej glebie. Najczęstszymi szkodnikami są mszyce, wciornastki, mączliki i przędziorki, a z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistość liści, szczególnie przy zagęszczeniu łanu i wyższej wilgotności. Zalecane rozstawy wynoszą około 45–60 cm w zależności od odmiany. Mrozoodporność wynosi około −20 °C do −29 °C, u niektórych gatunków margerytek nawet do około −34 °C, w przypadku uprawy w pojemnikach odporność jest zawsze niższa, ponieważ bryła korzeniowa szybciej przemarza.