Jastrun 'Victorian Secret' Leucanthemum 'Victorian Secret'

Opis szczegółowy produktu

Jastrun 'Victorian Secret'  - ogrodowy jastrun z grupy jastrunów śnieżnych, wyhodowanych pierwotnie z gatunków europejskich i cenionych za mocne pędy oraz dużą trwałość po ścięciu. Odmiana ‘Victorian Secret’ została wprowadzona jako nowość przez firmę hodowlaną Terra Nova Nurseries w 2010 roku i jest chroniona prawem hodowcy, co przekłada się na wyrównany wzrost i jednolitą budowę kwiatów. Roślina tworzy gęstą kępę o wysokości około 35–50 cm i szerokości 45–50 cm, z ciemnozielonymi, lekko błyszczącymi, wąskolancetowatymi liśćmi o delikatnie falistym brzegu. Od czerwca do sierpnia na mocnych pędach pojawiają się półpełne koszyczki o średnicy około 8–10 cm. Białe kwiaty języczkowe ułożone są w kilku rzędach, a żółty środek pozostaje wyraźnie widoczny. Przy regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatów roślina często zawiązuje drugą falę kwitnienia we wrześniu. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, w wazonie utrzymują się zwykle 5–7 dni, a w bukietach stanowią jasny akcent obok lawend, szałwii czy traw ozdobnych. W kompozycjach rabatowych sprawdza się na pierwszym i drugim planie, gdzie prezentuje się lepiej niż wysokie, starsze odmiany jastrunów, a dzięki zwartemu pokrojowi nadaje się także do pojemników na tarasie. Kwiaty doskonale nadają się na kwiat cięty i długo zachowują świeżość w wazonie. 

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w najcieplejszych rejonach znosi lekki popołudniowy półcień, jednak do obfitego kwitnienia potrzebuje co najmniej 6 godzin światła dziennie. Zaleca się przewiewne, osłonięte od wiatru stanowisko – umiarkowany ruch powietrza ogranicza choroby, natomiast silny wiatr może łamać wyższe pędy, które warto wówczas podwiązać. Idealny jest mikroklimat bez zimowego zalewania i bez miejsc, w których zatrzymuje się woda. Gleba powinna być umiarkowanie żyzna, próchniczna, ale dobrze przepuszczalna. W ciężkich glinach należy wymieszać ją ze żwirem, piaskiem lub perlitem i zawsze zadbać o drenaż, ponieważ nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego (około 5,5–6,5, często podaje się też tolerancję odczynu obojętnego). Sadzi się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (wrzesień–październik), a rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, zapewniając odpowiednie podlewanie. Po posadzeniu podlewa się regularnie aż do ukorzenienia, a następnie raczej obficie i rzadziej. Krótką suszę roślina znosi stosunkowo dobrze, jednak długotrwałe upały skracają kwitnienie, dlatego w czasie gorąca zaleca się głębsze podlewanie mniej więcej raz w tygodniu. Nawozi się oszczędnie: wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem, ostrożnie z azotem, aby pędy się nie wykładały. Cięcie polega głównie na bieżącym usuwaniu przekwitłych koszyczków, po głównej fali kwitnienia roślinę można lekko przyciąć, aby ponownie zakwitła, a jesienią skraca się pędy przy ziemi. Dla zachowania długowieczności kępy dzieli się co 2–3 lata. Ściółkuje się cienką warstwą kompostu lub żwiru, nie dopuszczając jednak, by ściółka przylegała do szyjki korzeniowej. W pojemniku należy wybrać większą donicę, bardzo przepuszczalne podłoże z warstwą drenażową, a zimą chronić pojemnik przed długotrwałym przemoczeniem (np. pod zadaszeniem). Dla początkujących kluczowe jest, by nie przelewać roślin i nie uprawiać ich w nieprzepuszczalnej glebie. Najczęstszymi szkodnikami są mszyce, wciornastki, mączliki i przędziorki, z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, zwłaszcza przy zbyt gęstym nasadzeniu i podwyższonej wilgotności. Zalecana rozstawa wynosi około 45–60 cm w zależności od odmiany. Mrozoodporność wynosi orientacyjnie od −20 °C do −29 °C, a u niektórych jastrunów śnieżnych nawet około −34 °C. W pojemnikach odporność jest zawsze niższa, ponieważ bryła korzeniowa szybciej przemarza.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026