Jastrun wielki 'Broadway Lights' Leucanthemum maximum 'Broadway Lights'

Opis szczegółowy produktu

Jastrun wielki 'Broadway Lights' - w ogrodach podawany zwykle jako Leucanthemum × superbum 'Broadway Lights', czyli należący do grupy uszlachetnionych jastrunów ogrodowych wywodzących się z tzw. shasta daisies. Odmiana została wprowadzona do uprawy około 2006 roku, a w europejskich katalogach łączy się ją z pracą hodowlaną Manfreda Mehring-Lempera w Niemczech. Roślina tworzy gęstą, nieinwazyjną kępę z ciemnozielonymi, podłużnymi do lancetowatych liśćmi o wyraźnie ząbkowanym brzegu. W okresie kwitnienia wyrastają mocne łodygi, które zwykle niosą jeden duży koszyczek. Kwiaty otwierają się jaskrawożółte, w miarę dojrzewania przechodzą w jasnożółte, kremowe i w końcu niemal białe, dlatego na jednej roślinie widać jednocześnie kilka odcieni. Kwitnienie trwa zazwyczaj od czerwca do sierpnia, a przy regularnym usuwaniu przekwitłych koszyczków może się wydłużyć. W pełni rozwinięta roślina osiąga około 50–60 cm wysokości i 45–60 cm szerokości. Sprawdza się w nasadzeniach wiejskich, w nowoczesnych rabatach bylinowych oraz jako jasny akcent wśród traw ozdobnych, dobrze komponuje się z szałwiami, kocimiętką, jeżówkami, przetacznikowcami i bodziszkami. Kwiaty nadają się na kwiat cięty i są chętnie odwiedzane przez zapylacze. Zmienność barwy jest wyraźniejsza w pełnym słońcu, gdzie żółte tony na początku kwitnienia lepiej się uwydatniają.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w glebie żyznej lub przeciętnej ogrodowej, przepuszczalnej i równomiernie wilgotnej. Odpowiednie pH wynosi około 6,5–7,5, a długotrwałe przemoczenie oraz całkowite przesychanie podłoża osłabiają roślinę. Sadzonki jastrunu wielkiego 'Broadway Lights' sadzi się od marca do października w rozstawie 45–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4–5 szt. na m². W pierwszym roku po posadzeniu opłaca się regularniejsze podlewanie, później pielęgnacja jest prostsza i polega głównie na utrzymaniu nasadzenia wolnego od chwastów oraz umiarkowanym nawożeniu wiosną. Po przekwitnięciu łodygi zwykle się skraca, a pod koniec sezonu usuwa się suchą masę, wiosną kępa szybko się odnawia. Dla zachowania długowieczności zaleca się dzielenie co 3–4 lata, zwłaszcza na cięższych glebach. Spośród chorób może pojawić się mączniak prawdziwy przy suszy, zbyt gęstym nasadzeniu i niedoborze składników pokarmowych, spośród szkodników sporadycznie występują mszyce. Mrozoodporność dojrzałych kęp podaje się na około -30 °C, w pojemniku warto chronić bryłę korzeniową przed przemarznięciem. Korzystna jest lekka ściółka organiczna lub posypka żwirowa, która ogranicza parowanie i jednocześnie utrzymuje szyjkę korzeniową rośliny przewiewną. W okresie wypuszczania pąków sprawdza się dostarczanie potasu i fosforu, a nadmiar azotu zwiększa ryzyko wylegania. Na cieplejszych nizinach Polski zimowanie zwykle przebiega bez problemów, na otwartych stanowiskach warto zapewnić osłonę od wiatru i glebę, w której zimą nie stoi woda.

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.01. 2026