Jastrun wielki 'Lacrosse' Leucanthemum × superbum 'Lacrosse'

Opis szczegółowy produktu

Jastrun wielki 'Lacrosse' - Leucanthemum × superbum 'Lacrosse' należy do wielkokwiatowych odmian mieszańcowych jastruna, powstałych ze skrzyżowania europejskich gatunków rodzaju Leucanthemum w celu uzyskania większych kwiatów, sztywniejszych pędów i dłuższego okresu kwitnienia. Roślina tworzy regularne, gęste kępy o prostych łodygach osiągających wysokość około 70–80 cm i szerokość 40–60 cm. Liście są ciemnozielone, sztywne, w przyziemnej części głęboko wcinane, na łodygach mniejsze i całobrzegie. Koszyczki kwiatowe są białe, z wyraźnym żółtym środkiem, o średnicy 8–10 cm, co nadaje roślinie klasyczny wygląd jastruna w bardziej okazałej formie. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, a przy regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatów może się przedłużyć aż do późnego lata. Roślina jest wyjątkowo miododajna i stanowi stabilne źródło nektaru i pyłku w okresie letnim. W kompozycjach stosuje się ją przede wszystkim w nasadzeniach grupowych, gdzie tworzy jasne białe plamy, i dobrze kontrastuje z niebiesko-fioletowymi bylinami, takimi jak szałwie czy lawendy, a także z delikatną strukturą traw ozdobnych.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w najcieplejszych rejonach znosi także lekki popołudniowy półcień, jednak do obfitego kwitnienia potrzebuje co najmniej 6 godzin światła dziennie. Zaleca się przewiewne, ale osłonięte stanowisko – umiarkowany ruch powietrza ogranicza choroby, natomiast silny wiatr może łamać wyższe pędy, które warto wtedy podwiązać. Idealny jest mikroklimat bez zimowego zalewania i bez miejsc, w których zatrzymuje się woda. Gleba powinna być średnio żyzna, próchniczna, a zarazem dobrze przepuszczalna, w ciężkich glebach gliniastych wskazane jest wymieszanie podłoża ze żwirem, piaskiem lub perlitem i zawsze należy zadbać o drenaż, ponieważ nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego (około 5,5–6,5, często podaje się też tolerancję odczynu obojętnego). Sadzi się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (wrzesień–październik), rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, zapewniając odpowiednie podlewanie. Po posadzeniu podlewa się regularnie aż do ukorzenienia, później raczej obficie i rzadziej, krótką suszę roślina znosi stosunkowo dobrze, długotrwałe upały skracają jednak kwitnienie, dlatego w czasie gorąca zaleca się głębsze podlewanie mniej więcej 1× w tygodniu. Nawozi się umiarkowanie: wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem, z azotem ostrożnie, aby pędy nie wylegały. Cięcie polega głównie na bieżącym usuwaniu przekwitłych koszyczków, po głównej fali kwitnienia roślinę można lekko przyciąć dla ponownego kwitnienia, a jesienią skrócić pędy przy ziemi, dla długowieczności kępy dzieli się co 2–3 lata. Ściółkuje się cienką warstwą kompostu lub żwiru, nie dopuszczając jednak, by ściółka przylegała do szyjki korzeniowej. Do uprawy w pojemniku wybiera się większą donicę, bardzo przepuszczalne podłoże z warstwą drenażową, a zimą chroni się pojemnik przed długotrwałym przemoczeniem (np. pod zadaszeniem). Dla początkujących kluczowe jest, by nie przelewać roślin i nie uprawiać ich w nieprzepuszczalnej glebie. Najczęstszymi szkodnikami są mszyce, wciornastki, mączliki i przędziorki, z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistości liści, przede wszystkim przy zbyt gęstym nasadzeniu i większej wilgotności. Zalecana rozstawa wynosi około 45–60 cm w zależności od odmiany. Mrozoodporność wynosi mniej więcej od −20 °C do −29 °C, u niektórych odmian jastruna wielkiego nawet około −34 °C, w pojemnikach odporność jest zawsze niższa, ponieważ bryła korzeniowa szybciej przemarza.

Autor: Jana | Rewizja: 12.05. 2026