Jastrun wielki 'Madonna' Leucanthemum maximum 'Madonna'

Opis szczegółowy produktu

Jastrun wielki 'Madonna'  - nowoczesna odmiana rozmnażana z nasion, wyhodowana przez firmę PanAmerican Seed, wprowadzona na rynek około 2018 roku i nagrodzona złotym medalem Fleuroselect na rok 2020. Nawiązuje do tradycji ogrodowych jastrunów, które jako mieszańce powstały już pod koniec XIX wieku, lecz wyróżnia się wyraźnie wyrównanym wzrostem i dobrym rozkrzewianiem. Roślina tworzy zwartą kępę o wysokości około 25–35 cm i szerokości 30–35 cm, z ciemnozielonymi, ząbkowanymi, lancetowatymi liśćmi. Od czerwca do września na sztywnych pędach pojawiają się duże koszyczki o średnicy mniej więcej 7–9 cm, z czysto białymi kwiatami języczkowymi i intensywnie żółtym środkiem. Charakterystyczne jest stopniowe zawiązywanie kolejnych pąków ponad przekwitłymi kwiatami, dzięki czemu na jednej kępie często kwitnie jednocześnie kilka „pięter” kwiatów. Kwiaty nadają się na kwiat cięty oraz do uprawy w pojemnikach, gdzie prezentują się bardziej przejrzyście niż wyższe, klasyczne jastruny wielkie. Na rabatach dobrze łączy się z lawendą, gaurą lub trawami ozdobnymi, a biała barwa podkreśla strukturę ich liści. Odmiana jest ceniona również w produkcji szkółkarskiej, ponieważ może zakwitnąć już w pierwszym roku bez konieczności długiej wernalizacji chłodem, a przy dniu dłuższym niż około 14,5 godziny niezawodnie zawiązuje kwiaty. U części kwiatów może pojawić się delikatnie koronkowy brzeg płatków, który wygląda naturalnie.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. W najcieplejszych regionach znosi także lekki popołudniowy półcień, jednak do obfitego kwitnienia potrzebuje co najmniej 6 godzin światła dziennie. Zaleca się przewiewne, osłonięte stanowisko: umiarkowany ruch powietrza ogranicza choroby, natomiast silny wiatr może łamać wyższe pędy, które warto wtedy podwiązać. Idealny jest mikroklimat bez zimowego zastoju wody i bez miejsc, w których woda się zatrzymuje. Gleba powinna być średnio żyzna, próchniczna, lecz dobrze przepuszczalna. Do ciężkich glin wprowadza się żwir, piasek lub perlit i zawsze dba o drenaż, ponieważ nadmiar wody prowadzi do gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego (około 5,5–6,5, często podaje się też tolerancję odczynu obojętnego). Sadzi się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (wrzesień–październik), a rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, zapewniając wystarczające podlewanie. Po posadzeniu podlewa się regularnie aż do ukorzenienia, później raczej obficie i rzadziej. Krótką suszę roślina znosi dość dobrze, długotrwałe upały skracają jednak kwitnienie, dlatego w czasie gorąca zaleca się głębsze podlewanie mniej więcej raz w tygodniu. Nawozi się oszczędnie: wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem, ostrożnie z azotem, aby pędy się nie wylegały. Cięcie polega głównie na bieżącym usuwaniu przekwitłych koszyczków. Po głównej fali kwitnienia roślinę można lekko przyciąć, co pobudza ją do ponownego kwitnienia, a jesienią skraca się pędy przy ziemi. Dla długowieczności kępy dzieli się co 2–3 lata. Ściółkuje się cienką warstwą kompostu lub żwiru, jednak ściółka nie powinna przylegać do szyjki korzeniowej. Do uprawy w pojemniku wybiera się większą donicę, bardzo przepuszczalne podłoże z warstwą drenażową, a zimą chroni się pojemnik przed długotrwałym przemoczeniem (np. pod zadaszeniem). Dla początkujących kluczowe jest, aby nie przelewać roślin i nie uprawiać ich w nieprzepuszczalnej glebie. Najczęstszymi szkodnikami są mszyce, wciornastki, mączliki i przędziorki, z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, zwłaszcza przy zbyt gęstym nasadzeniu i wyższej wilgotności. Zalecana rozstawa wynosi około 45–60 cm, w zależności od odmiany. Mrozoodporność wynosi mniej więcej od −20 °C do −29 °C, u niektórych jastrunów wielkich nawet około −34 °C. W pojemnikach odporność jest zawsze niższa, ponieważ bryła korzeniowa szybciej przemarza.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026