Jeżówka purpurowa 'Pica Bella' Echinacea purpurea 'Pica Bella'

Opis szczegółowy produktu

Jeżówka purpurowa 'Pica Bella' - ozdobna odmiana jeżówki purpurowej o bardziej zwartym wzroście, wąskich różowych kwiatach języczkowych i wyrazistym pomarańczowobrązowym środku. Gatunek Echinacea purpurea pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. Rośnie tam na preriach, słonecznych łąkach i obrzeżach widnych lasów, w przepuszczalnych, próchnicznych glebach. Odmiana 'Pica Bella' jest podawana jako siewka odmiany 'Abendsonne'. W ogrodach ceni się ją za zwarty pokrój, elegantszy kształt kwiatu i wszechstronne zastosowanie w kompozycjach bylinowych. Jest to zrzucająca liście bylina o kępiastym pokroju. Ma mocne, wzniesione łodygi i ciemnozielone, wąskojajowate do lancetowatych liście o piłkowanym brzegu i szorstkiej powierzchni. Dorosła roślina osiąga około 60–80 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Kwiatostany to koszyczki o średnicy około 8–10 cm. Tworzą je wąskie, intensywnie różowe do purpuroworóżowych kwiaty języczkowe oraz pomarańczowobrązowy do miedzianobrązowego, wypukły środek. Kwitnienie trwa najczęściej od czerwca do września, a w sprzyjających warunkach może się wydłużyć. Kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele, motyle i inne owady zapylające. Dojrzałe owocostany mogą pozostać na roślinie jako zimowa ozdoba. Odmiana nadaje się na słoneczne rabaty bylinowe i do nasadzeń żwirowych oraz preriowych. Sprawdza się również w pojemnikach, w ogrodach miejskich i na kwiat cięty.

Uprawa: Wymaga słonecznego stanowiska z dobrym dostępem światła. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna, średnio ciężka do lżejszej, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6–7). Roślina dobrze znosi suchsze warunki, jednak w okresach upałów zaleca się okazjonalne podlewanie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną można zastosować kompleksowy nawóz organiczny lub mineralny, który wspiera rozwój liści i kwiatów. Nie zaleca się przenawożenia azotem, ponieważ może ono powodować nadmierny wzrost liści kosztem kwiatów. Ściółkowanie cienką warstwą materiału organicznego pomaga utrzymać stałą wilgotność i ogranicza rozwój chwastów. Cięcie i usuwanie przekwitłych kwiatów wydłuża okres kwitnienia i pobudza tworzenie nowych pąków. Jesienią łodygi można skrócić do 10–15 cm nad ziemią, co jednocześnie chroni roślinę przed uszkodzeniami zimowymi. Sadzi się od wiosny do jesieni w rozstawie 30–50 cm. Zapewnia to wystarczającą przestrzeń dla cyrkulacji powietrza i zmniejsza ryzyko chorób grzybowych. Rośliny są mrozoodporne.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026