Jodła górska 'Jan Paweł' Abies lasiocarpa 'Jan Pavel'

Opis szczegółowy produktu

Jodła koreańska 'Jan Paweł' - to wyjątkowy czeski kultywar o regularnym, ściśle stożkowatym pokroju. To wiecznie zielone drzewo iglaste należy do wolno rosnących gatunków, osiągając w wieku dorosłym wysokość około 200 do 300 centymetrów przy szerokości około 100 do 150 centymetrów. Roślina wyróżnia się gęstym ulistnieniem i krótkimi, miękkimi igłami, które mają atrakcyjny srebrzysto-niebieski lub stalowy kolor. Ta jodła jest w pełni mrozoodporna do -34 °C i bardzo dobrze znosi wyższe położenia. Pochodzi z miotły czarownicy znalezionej w Karkonoszach, nazwanej na cześć papieża Jana Pawła II. Główny estetyczny wkład kultywaru polega na jego stabilności strukturalnej i trwałości koloru przez cały rok. Kwitnienie odbywa się w maju, kiedy pojawiają się niepozorne męskie i żeńskie szyszki. Szyszki są wyprostowane, cylindryczne i przed dojrzewaniem mają ciemnofioletowy odcień, co tworzy imponujący kontrast z niebieskawymi igłami. 'Jan Paweł' jest drzewem jednopiennym i samopylnym. Dzięki swojemu zwartemu wzrostowi nie wymaga przycinania w celu utrzymania kształtu. Przy sadzeniu w grupach zaleca się zachowanie odstępu 150 do 200 centymetrów, aby podkreślić naturalny charakter każdego osobnika jako soliteru. Dla bardziej zwartego połączenia w kompozycji ogrodowej sadzi się 1 sztukę na m². Idealna jako soliter do mniejszych ogrodów.

Jodła koreańska - imponujące drzewo iglaste, które dorasta do wysokości 20 - 30 m. Korona jest zazwyczaj wąsko stożkowata, smukła, gałęzie są ułożone poziomo. Kora jest szara, stopniowo się bruździ. Igły nie mają standardowego ułożenia, rosną we wszystkich kierunkach, są płaskie, długości 2 - 3 cm i szerokości 1,5 - 2 mm. Na licu mają niebieskozielone zabarwienie i są srebrzyście oszronione, na spodzie mają 2 białe paski. Szyszki męskie mają zielonkawe zabarwienie z purpurowym odcieniem. Szyszki rosną pionowo, mają długość 6 - 12 cm. Drzewo jest odpowiednią rośliną soliterową do większego ogrodu.

Uprawa: W naszych warunkach odmiana najlepiej sprawdzi się na słońcu lub w lekkim półcieniu, w chłodniejszym mikroklimacie bez letniego nasłonecznienia i z wystarczającą wilgotnością powietrza. Gleba jest idealnie próchnicza, lekko kwaśna, o pH około 4,5–6,0, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. W ciężkich glebach gliniastych korzystne jest dodanie żwiru i sadzenie na lekko podwyższonym miejscu; jodły generalnie nie tolerują długotrwałego przemoczenia. Podlewanie jest ważne szczególnie przez pierwsze dwa lata po posadzeniu oraz w okresach suszy, później roślina lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż stojącą wodę. Nawożenie jest umiarkowane, na wiosnę wystarczy kompost lub nawóz do roślin iglastych, pod koniec lata preferowany jest potas. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, usuwa się jedynie uszkodzone gałęzie. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu do -28 °C, młode rośliny docenią ochronę korzeni przez ściółkowanie. Okres sadzenia roślin w pojemnikach to zazwyczaj marzec – październik. Podczas suszy mogą pojawić się przędziorki, na osłabionych roślinach mszyce, w podmokłych glebach choroby grzybowe korzeni. W przypadku soliterów wybiera się odstęp około 2–3 m, w grupach sadzi się je w odległości około 1,5–2,5 m od siebie. W osłoniętych miejscach ściółkowanie sprawdza się również dlatego, że stabilizuje temperaturę i wilgotność korzeni. W miejscach o wyższej zawartości wapnia w glebie igły mogą przybierać mniej intensywny niebieski kolor, dlatego korzystna jest lekko kwaśna reakcja. W pobliżu soli drogowej stosowanej do odśnieżania zaleca się zachowanie odstępu, aby zapobiec brązowieniu igieł wczesną wiosną.

Autor: Lucie | Revize: 11.3. 2026