Jodła hiszpańska 'Aurea' Abies pinsapo 'Aurea'

Opis szczegółowy produktu

Jodła hiszpańska 'Aurea' - pochodzi z górskich obszarów południowej Hiszpanii, gdzie rośnie przede wszystkim na dobrze zdrenowanych zboczach na wysokości około 900–1800 m n.p.m. Odmiana została wyselekcjonowana przez francuską szkółkę Adriena Sénéclauze'a i wprowadzona do uprawy około 1868 roku. Jest to wolno rosnący, zimozielony iglak, który w młodości często tworzy nieregularny, wręcz krzewiasty pokrój, a z czasem formuje gęsty stożek. Po 10 latach osiąga około 1,2–1,5 m wysokości i 0,9–1 m szerokości, a w sprzyjających warunkach może z czasem dorosnąć do około 5–7 m. Krótkie, grube i sztywne igły wyrastają promieniście wokół gałązek. Młode wiosenne przyrosty są intensywnie żółte do złocistożółtych i w ciągu sezonu stopniowo przechodzą w odcienie kremowe, żółtozielone i zielone. Na starszych roślinach mogą pojawiać się wzniesione szyszki, jednak w warunkach Europy Środkowej ich tworzenie nie jest pewne. Sprawdza się jako soliter w niewielkim ogródku przed domem, ogrodzie skalnym lub nasadzeniu kolekcjonerskim i ładnie kontrastuje z niebieskimi lub ciemnozielonymi iglakami. Igły są na końcach sztywne i lekko kłujące, dlatego lepiej sadzić ją z dala od często uczęszczanych miejsc.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do lekko ocienionego, osłoniętego przed silnym wiatrem. W przeciwieństwie do większości jodeł lepiej znosi suszę i upał, gorzej natomiast reaguje na długotrwałą wilgoć w glebie. Najlepiej rośnie w głębszej, bardzo przepuszczalnej, raczej uboższej glebie, najlepiej gliniasto-piaszczystej lub kamienistej, o pH obojętnym do lekko kwaśnego (6,0–7,0). Nie toleruje ciężkich, gliniastych i podmokłych gleb. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu jodła hiszpańska jest stosunkowo odporna na suszę, znacznie bardziej niż jodła kaukaska czy jodła pospolita. Nadmiar wody jest najczęstszą przyczyną niepowodzeń w jej uprawie. Nawożenie zwykle nie jest konieczne, a przenawożenie może osłabić drzewo. Jodła hiszpańska jest średnio mrozoodporna, zwykle do około –20 do –23 °C. W chłodniejszych rejonach może przemarzać, zwłaszcza przy wilgotnej glebie i zimowych wiatrach. Najlepiej rośnie w cieplejszych rejonach i na osłoniętych stanowiskach. Młode rośliny zaleca się zimą zabezpieczyć ściółką. Jest stosunkowo odporna na choroby, ale wrażliwa na zanieczyszczenie powietrza i długotrwałe zalewanie. Dlatego mniej nadaje się do warunków miejskich i na ciężkie gleby. Cięcia się nie wykonuje, ponieważ drzewo ma naturalnie regularny pokrój. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie. Cięcie formujące nie jest wskazane.

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08. 2026