Judaszowiec Griffitha 'Blue Lagoon' Cercis griffithii 'Blue Lagoon'

Opis szczegółowy produktu

Judaszowiec griffithii 'Blue Lagoon' - nowoczesna odmiana ozdobna wyhodowana przez Rafa Lenaertsa w Belgii i wprowadzona na rynek w 2025 roku. Gatunek pierwotny Cercis griffithii pochodzi z Iranu, Afganistanu i obszarów Azji Środkowej, gdzie rośnie na suchych, kamienistych zboczach. BLUE LAGOON od zwykłych judaszowców odróżnia przede wszystkim efektowne, niebieskoszare ulistnienie, które zachowuje swój charakterystyczny chłodny odcień od wiosny do jesieni. Liście są zrzucalne, sercowate i wyrastają na młodych, ciemnoczerwonych pędach, co tworzy wyrazisty kontrast kolorystyczny. Kultivar ma wyprostowany, dobrze rozgałęziony pokrój i po 5–7 latach osiąga wysokość około 2–2,5 m oraz szerokość około 1,5 m. Starsze rośliny, w zależności od warunków i sposobu cięcia, mogą być bardziej masywne. Wiosną, zazwyczaj od kwietnia do maja, jeszcze przed rozwinięciem liści, na starszym drewnie i gałęziach pojawiają się różowe do purpurowo-różowych kwiaty przypominające motyle. Kwitnienie na starszym drewnie jest typową cechą rodzaju Cercis. Odmiana sprawdza się jako solitery, kolorowy akcent w nasadzeniach bylin i krzewów, w ogrodach miejskich oraz w większych donicach.

Uprawa: Uprawa jest najpewniejsza w pełnym słońcu, gdzie liście najlepiej się wybarwiają, a drewno prawidłowo dojrzewa. Odpowiednie jest ciepłe i osłonięte stanowisko, szczególnie w chłodniejszych regionach. Gleba powinna być żyzna, próchnicza do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, w zakresie pH około 6,0–8,0. Długotrwałe zastoiska wody nie służą tej odmianie. Po posadzeniu zaleca się regularne podlewanie; po dobrym zakorzenieniu roślina znosi dłuższe okresy suszy i letnie upały. Nawożenie powinno być umiarkowane; wiosną można zastosować kompost lub zbilansowany nawóz do roślin ozdobnych. Przycinanie nie jest konieczne, ewentualna korekta kształtu odbywa się oszczędnie po przekwitnięciu lub na początku lata przy suchej pogodzie. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, z wyłączeniem okresów mrozów i ekstremalnych upałów. W przypadku wolnego nasadzenia warto pozostawić wokół rośliny około 1,5–2 m przestrzeni. Dane dotyczące mrozoodporności różnią się w zależności od źródła. W zależności od źródeł dane o mrozoodporności różnią się. Bezpiecznie jest przyjąć odporność do około −15 aż −17 °C, podczas gdy niektóre katalogi hodowlane podają dla dobrze zakorzenionych roślin nawet około −23 °C. W chłodniejszych lokalizacjach zalecany jest zatem osłonięty mikroklimat oraz zimowa ochrona strefy korzeniowej u młodych roślin. W donicach niezbędna jest dokładniejsza ochrona przed przemarznięciem. Z szkodników mogą pojawić się czerwce lub mszyce, a z chorób głównie więdnięcie wertyciliowe i grzybowe choroby drewna. Najlepszą profilaktyką jest przepuszczalna gleba, unikanie przelewania i przewiewne stanowisko.

Autor: Jana | Rewizja: 2026.08.31