Judaszowiec Griffitha 'Blue Lagoon' Cercis griffithii 'Blue Lagoon'

Opis szczegółowy produktu

Judaszowiec Griffitha 'Blue Lagoon' - nowoczesna odmiana ozdobna wyhodowana przez Rafa Lenaertsa w Belgii i wprowadzona na rynek w 2025 roku. Gatunek wyjściowy Cercis griffithii pochodzi z Iranu, Afganistanu i regionów Azji Środkowej, gdzie rośnie na suchych, kamienistych zboczach. BLUE LAGOON wyróżnia się spośród typowych judaszowców przede wszystkim wyrazistym niebieskoszarym ulistnieniem, które zachowuje charakterystyczny chłodny odcień od wiosny do jesieni. Liście są sezonowe, sercowate i wyrastają na młodych, ciemnoczerwonych pędach, co tworzy wyraźny kontrast kolorystyczny. Odmiana ma wzniesiony, dobrze rozgałęziony pokrój i po 5–7 latach osiąga około 2–2,5 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Starsze rośliny mogą być, zależnie od warunków i sposobu cięcia, okazalsze. Wiosną, zwykle w kwietniu i maju, jeszcze przed rozwinięciem liści na starszym drewnie i gałęziach pojawiają się różowe do purpuroworóżowych motylkowe kwiaty. Kwitnienie na starszym drewnie jest typową cechą rodzaju Cercis. Odmiana sprawdza się jako soliter, barwny akcent w nasadzeniach bylinowych i krzewiastych, w ogrodach miejskich oraz w większych pojemnikach.

Uprawa: Uprawa jest najpewniejsza w pełnym słońcu, gdzie liście najlepiej się wybarwiają, a drewno dobrze dojrzewa. Wskazane jest ciepłe i osłonięte stanowisko, zwłaszcza w chłodniejszych regionach Polski. Gleba powinna być żyzna, próchniczna do gliniasto-piaszczystej, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH w zakresie około 6,0–8,0. Długotrwałe zalewanie tej odmianie nie służy. Po posadzeniu zaleca się regularne podlewanie, a po dobrym ukorzenieniu roślina znosi także dłuższe okresy suszy i letnie upały. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną można zastosować kompost lub zrównoważony nawóz do roślin ozdobnych. Cięcie nie jest konieczne, ewentualną korektę kształtu wykonuje się oszczędnie po kwitnieniu lub na początku lata, przy suchej pogodzie. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, poza okresem mrozów i skrajnych upałów. Przy sadzeniu w gruncie warto pozostawić wokół rośliny około 1,5–2 m wolnej przestrzeni. Dane dotyczące mrozoodporności różnią się w zależności od źródła. W warunkach polskich bezpiecznie jest przyjąć odporność do około −15 do −17 °C, choć niektóre katalogi szkółkarskie podają dla dobrze ukorzenionych roślin nawet około −23 °C. W chłodniejszych rejonach zaleca się więc osłonięte mikroklimatycznie stanowisko, a u młodych roślin zimowe zabezpieczenie strefy korzeniowej. W pojemnikach konieczna jest staranniejsza ochrona przed przemarzaniem. Spośród szkodników mogą pojawić się czerwce lub skoczki, spośród chorób przede wszystkim werticilioza oraz grzybowe choroby drewna. Najlepszą profilaktyką jest przepuszczalna gleba, unikanie nadmiernego podlewania i przewiewne stanowisko.

Autor: Jana | Rewizja: 31.08. 2026