Kaliandra surinamska Calliandra surinamensis

Opis szczegółowy produktu

Kalijandra południowoamerykańska - tropowy, wielopniowy, nisko rozgałęziony, wiecznie zielony krzew z rodziny bobowatych. W naturze rośnie w ciepłym i wilgotnym klimacie północnej części Ameryki Południowej, często na skrajach lasów i w wtórnych zaroślach. W dobrych warunkach może osiągnąć do około 3,5–4,5 m, w pojemnikach w naszych warunkach zazwyczaj utrzymuje się na 1,5–2 m. Liście są podwójnie pierzaste, delikatnie teksturowane, młode miedziano błyszczące, a następnie ciemnieją do intensywnej zieleni. Kwiaty składają się z gęstego wachlarza długich pręcików i tworzą „puderniczki” o średnicy około 5–8 cm w kolorze różowym i białym, często o przyjemnym zapachu. Przy dobrym oświetleniu pojawiają się w ciepłych miesiącach wielokrotnie, czasem prawie stale. Owocem jest niepozorna brązowa strączyna. W kompozycji sprawdzi się jako soliter do ogrodu zimowego, do cytrusów lub do oleandrów, gdzie delikatne liście równoważą sztywniejsze ulistnienie sąsiadów.

Uprawa: W naszych warunkach uprawa opiera się na kulturze przenośnej. Od maja do września dobrze rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, w zacisznym miejscu, gdzie liście mniej rwą się pod wpływem wiatru. Podłoże jest najodpowiedniejsze przepuszczalne i próchnicze, o pH około 6,0–7,0 i z warstwą drenażową na dnie pojemnika. Podlewanie odbywa się regularnie, między podlewaniami wierzchnia warstwa lekko przesycha, stałe przelanie sprzyja gniciu korzeni. Podczas wzrostu stosuje się nawożenie w mniejszych dawkach, u drzewek w pojemnikach sprawdza się nawóz dla roślin kwitnących z zrównoważonym stosunkiem składników odżywczych. Cięcie wykonuje się po głównym okresie kwitnienia, aby pobudzić rozkrzewianie i utrzymać zwartą koronę. Roślina nie jest mrozoodporna, uszkodzenia występują już w temperaturach około 0 °C, bezpieczne jest zimowanie bez mrozu w temperaturze 10–15 °C w jasnym miejscu. W suchym powietrzu wnętrz mogą pojawić się przędziorki, na zewnątrz problemem są raczej mszyce i gąsienice. Podczas uprawy na zewnątrz zaleca się zachowanie odstępu około 1,5–2 m od innych drzew, aby korona miała przestrzeń. W okresie wzrostu korzystna jest wyższa wilgotność powietrza, dlatego u roślin zimujących zaleca się umieszczenie z dala od grzejników i okazjonalne zraszanie delikatną mgiełką. Przy niedoborze światła wydłużają się międzywęźla, a kwitnienie słabnie, dlatego zimą ważny jest jak najjaśniejszy parapet okienny lub dodatkowe doświetlenie. Przesadzanie zazwyczaj odbywa się wiosną, wybiera się wtedy tylko nieco większą doniczkę, aby podłoże nie było nadmiernie wilgotne. Dla stabilności nadaje się cięższa doniczka lub dodatek składnika mineralnego, który jednocześnie poprawia napowietrzenie korzeni. Latem opłaca się uszczknąć końce młodych pędów po przekwitnięciu, ponieważ roślina wtedy zakłada więcej pąków na bocznych gałęziach.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026