Kalimeris (aster japoński) 'Blue Star' - Kalimeris incisa 'Blue Star' Kalimeris incisa 'Blue Star'

Opis szczegółowy produktu

Kalimeris (astry japońskie) 'Blue Star' - bylina z rodziny astrowatych pochodząca z Japonii, Korei i wschodnich Chin. Odmiana 'Blue Star' to kępiasta forma z jasnozielonymi, wąskimi, lancetowatymi liśćmi i mocnymi, wyprostowanymi łodygami. Od czerwca do września wytwarza liczne drobne kwiatostany o średnicy około 2,5 cm, w odcieniu jasnoniebieskim do lawendowego, z żółtym środkiem. W naszych warunkach najczęściej osiąga 45–60 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, a pełne dojrzałość kępy może trwać 2–5 lat. Kwiaty są poszukiwane przez zapylacze, a roślina nadaje się również jako subtelny kwiat cięty do letnich bukietów. W kompozycji dobrze komponuje się z jeżówkami, krwawnikami, kocimiętką, szałwią lub delikatnymi trawami ozdobnymi, gdzie niebieski odcień łagodzi letnie żółte i pomarańczowe barwy. Sadzonki Kalimeris incisa 'Blue Star' sprawdzają się również w pojemnikach na słonecznych tarasach, gdzie kwiaty wyróżniają się na tle liści, a roślina nie wygląda ciężko nawet w grupie. Zapach kwiatów jest niewyraźny, jednak roślina przyczynia się do późnoletniego pożytku dla owadów. Dzięki swoim kompaktowym rozmiarom jest idealna na obrzeża rabat lub do kompozycji kwiatowych.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, w lekkim półcieniu kwitnie słabiej, w cieniu się wyciąga. W otwartych miejscach korzystne jest osłonięcie od wiatru i cieplejszy mikroklimat, zwłaszcza przy uprawie w pojemnikach. Gleba powinna być średnio żyzna, próchniczna i dobrze przepuszczalna, na ciężkich glebach gliniastych pomaga warstwa drenażowa i dodatek żwiru lub piasku, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, w odstępach 35–45 cm, co odpowiada około 5–8 roślinom na m² w zależności od wzrostu odmiany. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie dla szybkiego ukorzenienia, później toleruje krótkie okresy suszy. Nawożenie jest zazwyczaj wystarczające poprzez wiosenny kompost, ewentualnie jednorazowe zastosowanie zbilansowanego nawozu w kwietniu, nadmierne nawożenie azotem prowadzi do bujniejszego liścia i rzadszych kwiatów. Przekwitłe kwiatostany można sukcesywnie usuwać, a po sezonie kępy przycina się u podstawy, co sprzyja czystemu pokrojowi. Ściółka z kompostu lub drobnej kory stabilizuje wilgoć i ogranicza zachwaszczenie, zimą dodatkowo chroni szyjkę korzeniową przed przemianami mrozu i odwilży. Mrozoodporność dojrzałych kęp w europejskich źródłach wynosi około -28 do -29 °C, bardziej wrażliwe jest raczej zimowe przemoczenie, dlatego kluczowa jest przepuszczalność i drenaż. W pojemniku należy stosować przepuszczalny substrat z dodatkiem składnika mineralnego i drenażu, idealna objętość to co najmniej 10–15 l, zimą pojemnik należy chronić przed przemarznięciem i stojącą wodą. Dla początkujących praktyczne jest utrzymywanie zwartej, przewiewnej roślinności i unikanie nadmiernego nawożenia, co zmniejsza ryzyko mączniaka, który pojawia się głównie podczas suszy i zagęszczenia; lokalnie mogą wystąpić mszyce na młodych pędach, a wiosną ślimaki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026