Kalimeris (aster japoński) 'Blue Star' Kalimeris incisa 'Blue Star'

Opis szczegółowy produktu

Kalimeris (aster japoński) 'Blue Star' - bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z Japonii, Korei i wschodnich Chin. Odmiana 'Blue Star' to forma o kępowym wzroście, ze świeżo zielonymi, wąsko lancetowatymi liśćmi i mocnymi, wzniesionymi łodygami. Od czerwca do września wydaje mnóstwo drobnych, gwiaździstych koszyczków o średnicy około 2,5 cm, w odcieniu jasnoniebieskim do lawendowego, z żółtym środkiem. W naszych warunkach klimatycznych osiąga najczęściej 45–60 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, przy czym pełne wykształcenie kępy może trwać 2–5 lat. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez owady zapylające, a roślina nadaje się również jako subtelny kwiat cięty do letnich bukietów. W kompozycjach dobrze łączy się z jeżówką, krwawnikami, kocimiętką, szałwią lub delikatnymi trawami ozdobnymi, gdzie niebieski odcień wycisza żółte i pomarańczowe barwy lata. Sadzonki odmiany Kalimeris (aster japoński) 'Blue Star' sprawdzają się także w pojemnikach na słonecznych tarasach, gdzie kwiaty pięknie odcinają się od ulistnienia, a roślina nie sprawia wrażenia ciężkiej nawet w grupie. Zapach kwiatów jest słabo wyczuwalny, roślina jednak wzbogaca późnoletni pożytek dla owadów. Dzięki zwartym rozmiarom idealnie nadaje się na obrzeża rabat lub do kompozycji kwiatowych.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w lekkim półcieniu kwitnie słabiej, a w cieniu wybiega. Na otwartych stanowiskach sprawdza się osłona od wiatru i cieplejszy mikroklimat, zwłaszcza w przypadku nasadzeń w pojemnikach. Odpowiada jej gleba średnio żyzna, próchniczna i dobrze przepuszczalna, na ciężkich glebach ilastych pomaga warstwa drenażowa oraz domieszka żwiru lub piasku, zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie 35–45 cm, co odpowiada około 5–8 roślinom na m² w zależności od siły wzrostu odmiany. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie dla szybkiego ukorzenienia, później roślina znosi krótkie okresy suszy. Zwykle wystarcza nawożenie wiosennym kompostem, ewentualnie jednorazowa dawka zrównoważonego nawozu w kwietniu, natomiast przenawożenie azotem prowadzi do bujniejszych liści i rzadszych kwiatów. Przekwitłe kwiatostany można usuwać na bieżąco, a po sezonie kępy przycina się przy ziemi, co sprzyja estetycznemu pokrojowi. Ściółka z kompostu lub drobnej kory stabilizuje wilgotność i ogranicza zachwaszczenie, a zimą chroni szyjkę korzeniową przed naprzemiennym zamarzaniem i rozmarzaniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp według źródeł europejskich wynosi około -28 do -29 °C, większym zagrożeniem bywa raczej zimowe przemoczenie, dlatego kluczowe są przepuszczalność i odprowadzenie wody. W pojemniku stosuje się przepuszczalne podłoże z komponentem mineralnym i drenażem, najlepiej o objętości co najmniej 10–15 l, a zimą chroni się pojemnik przed przemarznięciem i stojącą wodą. Dla początkujących praktyczne jest utrzymywanie przewiewnej kępy i unikanie przenawożenia, co zmniejsza ryzyko mączniaka prawdziwego, pojawiającego się głównie w czasie suszy i przy zagęszczeniu. Miejscowo mogą występować mszyce na młodych pędach, a wiosną ślimaki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026