Kalina japońska 'Lanarth' Viburnum plicatum f. tomentosum 'Lanarth'

Opis szczegółowy produktu

Kalina japońska 'Lanarth' - zrzucająca liście odmiana ozdobna wschodnioazjatyckiego gatunku pochodzącego z Chin i Japonii. Odmiana jest znana co najmniej od pierwszej połowy XX wieku i ceniona za wyraźnie piętrową budowę korony. Tworzy szeroko rozpostarty krzew o niemal poziomych do lekko łukowatych gałęziach, który w wieku dojrzałym osiąga około 2,5–4 m wysokości i szerokości. Rośnie umiarkowanie szybko, a pełne rozmiary osiąga zwykle w ciągu 10–20 lat. Liście są naprzeciwległe, jajowate, wyraźnie użyłkowane i piłkowane, w sezonie zielone, jesienią winnoczerwone do purpurowoczerwonych. Główny okres kwitnienia przypada na maj i początek czerwca. Na górnej stronie poziomych gałęzi powstają szerokie, płaskie kwiatostany typu koronkowego, pośrodku z drobnymi kwiatami płodnymi, a na obwodzie z większymi, białymi kwiatami płonnymi. Kwiatostany utrzymują się przez kilka tygodni, a ich regularne rozmieszczenie podkreśla piętrowy pokrój. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Po zapyleniu mogą tworzyć się drobne pestkowce, które dojrzewając, zmieniają barwę z czerwonej na ciemną do granatowoczarnej. Owoce mają znaczenie ozdobne i nie są przeznaczone do spożycia. Odmiana wyróżnia się jako soliter, w ogrodach w stylu japońskim, w większych grupach oraz w kompozycjach parkowych.

Uprawa:  Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, zapewniające dość światła do obfitego kwitnienia, na którym gleba latem nie przesycha całkowicie. Kaliny cenią glebę próchniczną, średnio ciężką do gliniastej, z dobrym drenażem i równomierną wilgotnością, tolerują pH lekko kwaśne i obojętne, a wiele odmian dobrze rośnie także na glebach wapiennych. Przy sadzeniu warto dodać kompost i zastosować ściółkę z kory, która ogranicza parowanie i chroni system korzeniowy przed wahaniami temperatury. Kaliny sadzi się przez cały sezon, a podczas większych susz należy zapewnić regularne podlewanie. W swobodnie rosnącym żywopłocie z kalin stosuje się rozstawę około 1,5–2 m między krzewami, w nasadzeniach soliterowych zaleca się przestrzeń co najmniej 2–3 m szerokości. W pierwszych latach po posadzeniu ważne jest regularniejsze podlewanie, później krzewy znoszą krótkotrwałą suszę, jednak długotrwały niedobór wody ogranicza wielkość kwiatostanów. Wiosną zaleca się dodanie kompostu lub nawozu do krzewów ozdobnych. Cięcie kalin polega na usuwaniu starych, krzyżujących się lub przemarzniętych gałęzi, ewentualne formowanie wykonuje się po przekwitnięciu. Większość kalin jest stosunkowo odporna na choroby, czasem mogą pojawić się mszyce lub plamistości liści, których występowanie ogranicza przewiewne stanowisko i niezbyt mokra gleba. Dobrze znoszą zimy Europy Środkowej i zazwyczaj wytrzymują spadki temperatury poniżej −20 °C.

Autor: Jana | Rewizja: 10.09. 2026