Kalina Sargenta 'Susquehanna' Kalina sargentii 'Susquehanna'

Opis szczegółowy produktu

Kalina Sargentii 'Susquehanna' - liściasty, ozdobny kultivar potężnego gatunku wschodnioazjatyckiego, spokrewnionego z kaliną koralową. Kultivar 'Susquehanna' jest uznawany za introdukcję amerykańskiego National Arboretum i ceniony za bujny wzrost, obfite kwitnienie, efektowne owocowanie oraz dekoracyjną, korkową korę na starszych gałęziach. Rośnie jako krzew wielopniowy, o pokroju od pionowego po szeroko zaokrąglony, w ogrodach osiąga zazwyczaj 3–4,5 m wysokości i podobną szerokość. W dobrej glebie może prezentować się niemal jak niewielkie drzewo. Liście są naprzeciwległe, sztywniejsze, ciemnozielone, 3-klapowe lub klonowate, zazwyczaj o szerokości 8–15 cm, z wyraźnym unerwieniem. Jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo i czerwono. Od maja do czerwca pojawiają się płaskie, koronkowe kwiatostany o szerokości około 8–12 cm. Na brzegach znajdują się większe, jałowe białe kwiaty, a w środku mniejsze kwiaty płodne, które mogą mieć cięższy, mniej przyjemny zapach, ale przyciągają owady zapylające. Po zapyleniu tworzą się okrągłe owoce, początkowo żółtozielone, później jaskrawoczerwone, często utrzymujące się do zimy i stanowiące pokarm dla ptaków. Owoce są ozdobne i nie są przeznaczone do spożycia. Sadzonki Viburnum sargentii 'Susquehanna' sprawdzą się jako solitery, w grupach naturalnych, większych partiach krzewów, parkach oraz w formie swobodnie rosnących kęp.

Uprawa: Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, gdzie zapewnione jest wystarczające światło dla obfitego kwitnienia, a jednocześnie latem gleba nie jest całkowicie wysuszona. Kaliny cenią glebę żyzną, średnio ciężką do gliniastej, z dobrym drenażem i równomierną wilgotnością; tolerują pH lekko kwaśne i obojętne, wiele odmian dobrze rośnie również na glebach wapiennych. Przy sadzeniu dobrze sprawdza się dodanie kompostu i ściółki z kory, która ogranicza parowanie i chroni system korzeniowy przed wahaniami temperatury. Kaliny sadzi się przez cały sezon, w okresach większej suszy należy zapewnić regularne podlewanie. W przypadku kalin na luźno rosnący żywopłot wybiera się rozstaw około 1,5–2 m między krzewami, w nasadzeniach soliterowych odpowiednia jest przestrzeń co najmniej 2–3 m szerokości. W pierwszych latach po posadzeniu ważne jest regularniejsze podlewanie, później krzewy znoszą krótkotrwałą suszę, jednak długotrwały brak wilgoci ogranicza wielkość kwiatostanów. Na wiosnę zaleca się dodanie kompostu lub nawozu dla krzewów ozdobnych. Cięcie kalin polega na usuwaniu starszych, krzyżujących się lub przemarzniętych gałęzi, ewentualne formowanie wykonuje się po kwitnieniu. Większość kalin jest dość odporna na choroby, czasami mogą pojawić się mszyce lub plamistość liści, których występowanie ogranicza przewiewne stanowisko i nieprzemoczona gleba. Dobrze znoszą zimy w Europie Środkowej i zazwyczaj są odporne na spadki temperatur poniżej -20 °C.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.06.2026