Kalina wawrzynowata 'Lisa Rose' Viburnum tinus 'Lisa Rose'

Opis szczegółowy produktu

Kalina wawrzynolistna 'Lisa Rose' – zimozielona odmiana kaliny wawrzynolistnej, której gatunek pochodzi z obszarów śródziemnomorskich. została wyhodowana przez Dominique Renvoise i Gérarda Longa, a europejska ochrona prawna została jej przyznana w 2010 roku. Krzew tworzy gęsty, pionowo zaokrąglony pokrój i w pełnym rozkwicie osiąga wysokość około 1,5–2 m przy podobnej szerokości. Starsze okazy w wyjątkowo sprzyjających warunkach mogą urosnąć wyżej. Liście są skórzaste, owalne do eliptycznych, intensywnie ciemnozielone i lekko błyszczące, dzięki czemu roślina pozostaje dekoracyjna przez cały rok. Wyraźną zaletą są pąki, które zawiązują się już pod koniec lata, a jesienią nabierają barwy od intensywnego różu po ceglastą czerwień. Od października do kwietnia stopniowo rozwijają się w zaokrąglone kwiatostany drobnych, jasnoróżowych do białych, delikatnie pachnących kwiatów. Po przekwitnięciu mogą pojawić się metalicznie niebieskie lub modroczarne owoce pestkowe, które nie nadają się do spożycia. Kwiaty stanowią pożywienie dla zapylaczy w łagodniejszych okresach roku, natomiast owoce wykorzystują ptaki. Odmiana ta sprawdza się jako soliter, w grupach zimozielonych krzewów, w osłoniętych przedogródkach, przy ścianach i tarasach, a także w luźnych, niższych żywopłotach. Świetnie komponuje się z ostrokrzewami, laurowiśniami, pierisami, skimiami, mahonią oraz innymi zimozielonymi krzewami, które podkreślą zimowe kwiaty i ciemne ulistnienie.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym do półcienistego, osłoniętym od zimnych wiatrów. Odpowiada mu przepuszczalna, próchnicza gleba, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi ciężkich, stale podmokłych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest wskazane, szczególnie w chłodniejszych rejonach, gdzie chroni korzenie przed mrozem. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w okresach suszy. Po ukorzenieniu kalina wawrzynolistna jest średnio odporna na suszę, ale długotrwała susza może negatywnie wpłynąć na kwitnienie. Nawożenie odbywa się oszczędnie – wiosną wystarczy kompost lub lekkie nawozy dla roślin zimozielonych. Mrozoodporność kaliny wawrzynolistnej jest ograniczona – zazwyczaj wytrzymuje temperatury około –10 do –15 °C. W chłodniejszych rejonach środkowej Europy uprawia się ją zatem tylko na stanowiskach osłoniętych, ewentualnie w pojemnikach z możliwością zimowania. Przy silniejszych mrozach liście i pędy mogą przemarzać, ale krzew często ponownie odrasta. Kalina wawrzynolistna jest ogólnie dość odporna na choroby i szkodniki, problemy mogą pojawić się przy nadmiernym nawodnieniu lub złej cyrkulacji powietrza. W stresie może być atakowana przez mszyce lub tarczówki. Cięcie znosi dobrze i wykonuje się je po kwitnieniu lub na wiosnę. Można ją formować i utrzymywać jako gęsty krzew lub niski żywopłot. Cięższe cięcie znosi bez problemów.

Autor: Krystyna | Rewizja: 14.10. 2026