Kalina wawrzynowata 'Lisarose'® Kalina wąska 'Lisarose'

Opis szczegółowy produktu

Kalina błękitnopłodna 'Lisarose'® - syn. kalina wawrzynowata. Chroniona odmiana wiecznie zielona, wyhodowana we Francji jako mutacja o intensywniejszym zabarwieniu oryginalnego gatunku śródziemnomorskiego. Ten liściasty krzew charakteryzuje się gęstym, pionowym i naturalnie zaokrąglonym pokrojem. W wieku dorosłym osiąga wysokość od 1,2 do 1,8 metra przy podobnej szerokości, co plasuje go wśród średniej wielkości krzewów. Liście są przeciwstawne, jajowato eliptyczne, od 6 do 8 cm długości, całobrzegie i sztywne. Ich strona wierzchnia jest nasycona, ciemnozielona i mocno błyszcząca, natomiast strona spodnia jest jaśniejsza. Największą wartość dekoracyjną stanowią kwiatostany, które formują się na końcach pędów już jesienią. Pąki mają efektowny kolor od karminowej czerwieni po nasycony róż i w łagodną zimę, najczęściej od stycznia do kwietnia, otwierają się w drobne, pięciopłatkowe kwiaty o czysto białym kolorze. Kwiaty są zebrane w płaskich baldachach o średnicy od 7 do 10 cm i roztaczają delikatny, słodki zapach. Po zapyleniu pojawiają się drobne, jajowate, metalicznie niebieskie pestkowce, które później dojrzewają do koloru czarnego. Owoce nie są jadalne dla ludzi, ale służą jako pokarm dla ptactwa. W architekturze ogrodowej kultivar ten wykorzystuje się w nasadzeniach przed wyższymi grupami roślin, jako soliter lub do tworzenia niskich, zimozielonych żywopłotów, gdzie rośliny sadzi się w odstępach od 0,6 do 0,8 metra. Bardzo popularna jest uprawa w przestronnych pojemnikach przenośnych na balkonach i osłoniętych wewnętrznych dziedzińcach.

Uprawa: Najlepiej rośnie w stanowisku słonecznym do półcienistego, chronionym przed zimnymi wiatrami. Odpowiada mu przepuszczalna, próchnicza gleba, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi ciężkich, stale podmokłych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest wskazane, szczególnie w chłodniejszych rejonach, gdzie chroni korzenie przed mrozem. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w okresach suszy. Po ukorzenieniu kalina wawrzynolistna jest średnio odporna na suszę, ale długotrwała susza może negatywnie wpłynąć na kwitnienie. Nawożenie odbywa się oszczędnie – wiosną wystarczy kompost lub lekkie nawozy dla roślin zimozielonych. Mrozoodporność kaliny wawrzynolistnej jest ograniczona – zazwyczaj wytrzymuje temperatury około –10 do –15 °C. W chłodniejszych rejonach środkowej Europy uprawia się ją zatem tylko na stanowiskach osłoniętych, ewentualnie w pojemnikach z możliwością zimowania. Przy silniejszych mrozach liście i pędy mogą przemarzać, ale krzew często ponownie odrasta. Kalina wawrzynolistna jest ogólnie dość odporna na choroby i szkodniki, problemy mogą pojawić się przy nadmiernym nawodnieniu lub złej cyrkulacji powietrza. W stresie może być atakowana przez mszyce lub tarczówki. Cięcie znosi dobrze i wykonuje się je po kwitnieniu lub na wiosnę. Można ją formować i utrzymywać jako gęsty krzew lub niski żywopłot. Cięższe cięcie znosi bez problemów.

Autor: Krystyna | Rewizja: 02.06.2026