Kalina wawrzynowata 'Lisarose'® Viburnum tinus 'Lisarose'

Opis szczegółowy produktu

Kalina wawrzynowata 'Lisarose'® - syn. Viburnum tinus. Chroniona zimozielona odmiana, wyhodowana we Francji jako intensywniej wybarwiona mutacja pierwotnego gatunku śródziemnomorskiego. Ten krzew liściasty wyróżnia się gęstym, wzniesionym i naturalnie zaokrąglonym pokrojem. W wieku dojrzałym osiąga od 1,2 do 1,8 metra wysokości przy podobnej szerokości, co plasuje go wśród średniej wielkości krzewów. Liście są naprzeciwległe, jajowato-eliptyczne, długości od 6 do 8 cm, całobrzegie i sztywne. Ich górna strona jest intensywnie ciemnozielona i mocno błyszcząca, spodnia jaśniejsza. Największą wartość ozdobną stanowią kwiatostany, które tworzą się na końcach pędów już jesienią. Pąki mają wyrazistą karminowoczerwoną do intensywnie różowej barwy i w czasie łagodnej zimy, najczęściej od stycznia do kwietnia, otwierają się w drobne, pięciokrotne kwiaty o czysto białej barwie. Kwiaty zebrane są w płaskie podbaldachy o średnicy od 7 do 10 cm i roztaczają delikatny, słodki zapach. Po zapyleniu pojawiają się drobne, jajowate, metalicznie niebieskie pestkowce, które później dojrzewają do czarnej barwy. Owoce nie są jadalne dla człowieka, ale stanowią pokarm dla ptaków. W architekturze ogrodowej odmianę wykorzystuje się w przedniej części wyższych grup roślin, jako wysuniętego solitera lub w niskich, zimozielonych żywopłotach, w których rośliny sadzi się w rozstawie od 0,6 do 0,8 metra. Bardzo popularna jest uprawa w obszernych, przenośnych pojemnikach na balkonach i w osłoniętych podwórzach.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub w półcieniu, osłoniętym przed zimnymi wiatrami. Odpowiada jej gleba przepuszczalna, próchniczna, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi gleb ciężkich, stale podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem liściowym jest wskazane, zwłaszcza w chłodniejszych regionach, gdzie chroni korzenie przed mrozem. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i w okresach suszy. Po ukorzenieniu kalina wawrzynowata jest średnio odporna na suszę, ale długotrwały brak wody może niekorzystnie wpłynąć na kwitnienie. Nawożenie prowadzi się oszczędnie – wiosną wystarczy kompost lub łagodny nawóz do krzewów zimozielonych. Mrozoodporność kaliny wawrzynowatej jest ograniczona – zwykle znosi temperatury około –10 do –15 °C. W chłodniejszych regionach Europy Środkowej, w tym w Polsce, uprawia się ją więc wyłącznie na osłoniętych stanowiskach lub w pojemnikach z możliwością przezimowania. Przy silniejszych mrozach mogą przemarzać liście i pędy, ale krzew często ponownie odbija. Kalina wawrzynowata jest na ogół dość odporna na choroby i szkodniki, problemy mogą pojawić się przy nadmiarze wilgoci lub słabej cyrkulacji powietrza. W warunkach stresu może być atakowana przez mszyce lub tarczniki. Dobrze znosi cięcie, które wykonuje się po kwitnieniu lub wiosną. Można ją formować i utrzymywać jako gęsty krzew lub niski żywopłot. Silniejsze cięcie znosi bez problemu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.06. 2026